ตอน 378
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 378 ดูหนังสือช่วงสุดท้าย
เดือนแปดมาถึง
กลิ่นหอมของดอกออสมันทัสลอยทั่วเมือง
พรุ่งนี้เป็นการสอบฤดูใบไม้ร่วง
เวลาที่นักศึกษานับหมื่นแข่งขันเพื่อชิงชัยในการสอบขุนนาง
เมี่ยวเมี่ยวตื่นแต่เช้า เร็วกว่าแม่เสียอีก
วันนี้จะไปจุดธูปนอกเมือง อธิษฐานขอพรให้พี่ชายคนที่สอง
น่าเสียดายที่ไม่ได้เห็นพี่ชายเข้า
ตอน 379
บทที่ 379 ร้ายเกินไป
อากาศฤดูใบไม้ร่วงแจ่มใส
ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดเอาความร้อนของฤดูร้อนไป
แต่พัดความกระวนกระวายบนตัวนักศึกษาไปไม่ได้
ยิ่งไม่อาจพัดความโกรธในใจของเมี่ยวเมี่ยวไป
นักเล่านิทานบ้าอะไร จะเล่าเรื่องเฉินหวางก็เล่าไป ต้องเอาคุณแม่องค์หญิงกับน้าชายมาพูดด้วยทำไม
จะพูดถึงน้าชายก็ช่างเถอะ
บอกว่าเ
ตอน 380
บทที่ 380 คนหายตัว
ระหว่างทางกลับบ้าน
เห็นเด็กน้อยพูดจบเสียที
ซิ่วซิ่วจึงเอ่ยปาก "พี่ พี่ไม่รู้หรอกว่าเมี่ยวเมี่ยวเพิ่งบอกพวกขอทานว่าเธอเป็นคนของจวนเฉินหวาง ให้พวกเขาไปขอรางวัลที่จวนเฉินหวางในอีกเจ็ดวัน"
ลู่ชิงเหยาตะลึงเล็กน้อย ไม่พูดอะไร
แค่อดไม่ได้ที่จะลูบศีรษะลูกสาว
อยากดูว่าสมองของเด็กน้อยต่า