บทที่ 376 ตื่นตระหนกเปล่า

"คายออกมา..."

"น้าสะใภ้ รีบคายออกมาค่ะ"

เมี่ยวเมี่ยวกระโดดโลดเต้นด้วยความร้อนใจ

ไม่รู้ว่าทำไม เธอรู้สึกว่าตอนนี้เหมือนกับภาพในฝันซ้อนทับกัน

ราวกับประวัติศาสตร์กำลังซ้ำรอย

เธอไม่อาจจินตนาการได้ หากน้าสะใภ้กินของนั่นไปเรื่อยๆ นานไปก็จะติด

ทั้งต่อตัวเธอเองและลูก จะสร้างความเ

บทที่ 377 แสงจันทร์สีขาวของฮ่องเต้

หลังเหตุการณ์ข้าวหลวง

จิ่งหวางระมัดระวังมากขึ้น

รู้สึกว่ามีคนต้องการทำร้ายฮูหยินที่เขารักยิ่งชีวิต

เมื่อไม่ต้องเข้าวัง เขาก็อยู่เคียงข้างฮูหยินตลอดเวลา

เมี่ยวเมี่ยวก็เป็นห่วงเช่นกัน มาเยี่ยมหลายครั้ง แต่ละครั้งเห็นทั้งคู่กำลังหวานชื่น

เธอกลัวตาเป็นต้อ จึงค่อยๆ ถอ

บทที่ 378 ดูหนังสือช่วงสุดท้าย

เดือนแปดมาถึง

กลิ่นหอมของดอกออสมันทัสลอยทั่วเมือง

พรุ่งนี้เป็นการสอบฤดูใบไม้ร่วง

เวลาที่นักศึกษานับหมื่นแข่งขันเพื่อชิงชัยในการสอบขุนนาง

เมี่ยวเมี่ยวตื่นแต่เช้า เร็วกว่าแม่เสียอีก

วันนี้จะไปจุดธูปนอกเมือง อธิษฐานขอพรให้พี่ชายคนที่สอง

น่าเสียดายที่ไม่ได้เห็นพี่ชายเข้า