บทที่ 375

ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย

กลับมาที่สวนลู่

องค์หญิงอวี๋ชิงพูดกับลู่ชิงเหยาเพียงประโยคเดียว "ฝากลูกสาวด้วย" แล้วรีบกลับจวนองค์หญิงทางประตูเล็ก

ท่าทางขององค์หญิงมีความคุ้นเคยอย่างประหลาด

ลู่ชิงเหยามองซิ่วซิ่วด้วยความสงสัย อยากถามว่าเกิดอะไรขึ้น

ซิ่วซิ่วเข้าใจความหมาย จึงพูดว่า: "เมื่อวานท่านฉุ

บทที่ 376

ตื่นตระหนกเปล่า

"คายออกมา..."

"น้าสะใภ้ รีบคายออกมาค่ะ"

เมี่ยวเมี่ยวกระโดดโลดเต้นด้วยความร้อนใจ

ไม่รู้ว่าทำไม เธอรู้สึกว่าตอนนี้เหมือนกับภาพในฝันซ้อนทับกัน

ราวกับประวัติศาสตร์กำลังซ้ำรอย

เธอไม่อาจจินตนาการได้ หากน้าสะใภ้กินของนั่นไปเรื่อยๆ นานไปก็จะติด

ทั้งต่อตัวเธอเองและลูก จะสร้างควา

บทที่ 377

แสงจันทร์สีขาวของฮ่องเต้

หลังเหตุการณ์ข้าวหลวง

จิ่งหวางระมัดระวังมากขึ้น

รู้สึกว่ามีคนต้องการทำร้ายฮูหยินที่เขารักยิ่งชีวิต

เมื่อไม่ต้องเข้าวัง เขาก็อยู่เคียงข้างฮูหยินตลอดเวลา

เมี่ยวเมี่ยวก็เป็นห่วงเช่นกัน มาเยี่ยมหลายครั้ง แต่ละครั้งเห็นทั้งคู่กำลังหวานชื่น

เธอกลัวตาเป็นต้อ จึงค่อยๆ