ตอน 314
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 314 ขัดเกลานิสัย
"พี่สะใภ้มีความลำบากใจอะไรหรือ?"
เห็นหลินซื่อนิ่งงันไป ลู่ชิงเหยาจึงถาม
หลินซื่อมองลู่ชิงเหยา แล้วมองไปที่คุณย่าตระกูลลู่ สุดท้ายสายตาก็ตกลงที่ตัวเมี่ยวเมี่ยว
เด็กน้อยหน้าตาน่ารักจริงๆ ได้ยินว่าองค์หญิงอวี้ชิงชอบเธอมาก
ลูกสาวตระกูลลู่เป็นที่โปรดปรานขององค์หญิงเป็นเรื่องดี ถ้
ตอน 315
บทที่ 315 โชคชะตา
หิมะตกเบาๆ ข้างนอก
ในห้องมีถ่านไฟลุกโชติช่วง
เด็กสามคนพยักหน้าส่ายหน้าขณะท่องบทกวี
แต่การส่ายหัวนั้นดูแปลกๆ สายตาลอยไปทางหน้าต่าง
ไม่มีสมาธิเลย
โดยเฉพาะเหยียนเฉิงอัน ที่คิดแต่จะออกไปเล่นหิมะ
ลู่จือจือก็อยู่ไม่สุข
เด็กหญิงกลับมาเมืองหลวงได้กว่าเดือนแล้ว ใบหน้ากลมขึ้นและขาวขึ้นเล็ก
ตอน 316
บทที่ 316 คณาจารย์ของเมี่ยวเมี่ยว
ตลอดฤดูหนาวทั้งฤดู
ลู่ชิงเหยาวุ่นวายไม่หยุดหย่อน
เพราะหลังกลับมาที่เมืองหลวงได้เปิดธุรกิจใหม่หลายอย่าง
ชาวต้าเหลียงชอบรับประทานเนื้อแกะ และฤดูหนาวเป็นช่วงที่เหมาะกับการบำรุงร่างกายด้วยอาหารร้อนที่สุด
ดังนั้นอี้ผินจวี้ในช่วงฤดูหนาวจึงแน่นขนัดไปด้วยลูกค้า ธุรกิจเฟื่