ตอน 309
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 308
เปิดประตูทางเชื่อม
"จริงๆ ไม่ใช่ฝีมือองค์หญิงอวี๋ชิงหรือ?"
"ไม่ใช่หรือ?"
ลู่ชิงเหยา: ...
เธอเข้าใจผิดไปเองว่าองค์หญิงมีเจตนาร้าย
เธอเข้าใจผิดเกี่ยวกับองค์หญิงอวี๋ชิง
"ซิ่วซิ่ว รีบให้คนซ่อมแซมกำแพงเถอะ หมาป่าขาวก็ถูกขังมาหลายวันแล้ว สมควรปล่อยออกมาได้แล้ว"
หลังจากมารดาและพี่สะใภ้กลับมา
ตอน 310
บทที่ 309
ช่วยไม่ได้แล้ว
"ซ่า ซ่า ซ่า..."
เมื่อคืนลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ร่วง
เช้าตรู่
บรรดาคนรับใช้เริ่มกวาดและรดน้ำ
ฝนที่ตกในคืนเดียวเพิ่มปริมาณงานของพวกเขาทันที
เจียงเมี่ยวเมี่ยวขี่หมาป่าขาวเดินเล่นในสวน
เสียงดังตั๊กๆ เมื่อเหยียบใบไม้เปียกๆ
หลังจากอยู่อย่างสงบมาหลายวัน ทั้งคนทั้งหมาป่าต่างรู้ส
ตอน 311
บทที่ 310
หมวกอัปลักษณ์
"อ๊า..."
"หมาป่า..."
"หมาป่า...มีหมาป่า..."
องค์หญิงอวี๋ชิงเพิ่งเสร็จสิ้นอาหารเช้า นั่งอยู่บนเตียงปักผ้า
จู่ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องแหลมดังมาจากนอกห้อง
ด้วยความไม่ระวัง เข็มจึงทิ่มเข้าที่นิ้วชี้
นิ้วเรียวขาวมีเลือดไหลออกมาทันที
องค์หญิงอวี๋ชิงขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าแสดงความไม่พอ