บทที่ 289

การเป็นเพื่อนบ้าน

หลังเลิกประชุมราชสำนัก

ออกจากวังหลวง

องค์ชายจิ้งเตรียมจะไปยังจวนองค์หญิงโดยตรง

เพราะองครักษ์ลับที่ส่งไปเมืองเจียงโจวกลับมารายงาน

องค์หญิงถึงกับส่งกองกำลังไปคุ้มครองครอบครัวของเมี่ยวเมี่ยว และคุ้มกันกลับเมืองหลวงเป็นระยะทางหลายพันลี้

สิ่งสำคัญคือยังใช้ป้ายองครักษ์ของจว

บทที่ 290

พี่ชายคนที่สองที่โมโหง่าย

อะไรนะ?

ลูกสาวของเธอชอบปีนต้นไม้!

องค์หญิงอวี๋ชิงอ้าปากกว้าง จ้องด้วยดวงตาคมงามคู่นั้น

แต่เธอเข้าใจความหมายในคำพูดของน้องชายอย่างรวดเร็ว

ถามองค์ชายจิ้ง "เพื่อนบ้านของบ้านที่พวกเขาอยู่ตอนนี้มีใครบ้าง?"

องค์ชายจิ้งฟังเสียงแกะร้องแบะๆ จากระยะไกล ในใจพลันมีความคิด

บทที่ 291

หนีเรียน

ฝนหยุดแล้ว

มาเร็ว ไปก็เร็ว

เจียงเมี่ยวเมี่ยวเดินออกมาจากระเบียงสะพาน ท้องฟ้าก็ค่อยๆ แจ่มใสขึ้น

เธอยืดตัวบิดขี้เกียจ แล้วไถลตัวลงจากหลังเจียงไป๋ เตรียมเดินเอง

แล้วรอซีอี๋ที่ยังตามมาไม่ทัน

เงยหน้ามองไปที่หอ ตอนนี้อาหนิงคงกำลังยุ่งกับลูกคิดอยู่ ป้าซิ่วซิ่วขนสมุดบัญชีมาเต็มหีบตั้ง