บทที่ 289 การเป็นเพื่อนบ้าน

หลังเลิกประชุมราชสำนัก

ออกจากวังหลวง

องค์ชายจิ้งเตรียมจะไปยังจวนองค์หญิงโดยตรง

เพราะองครักษ์ลับที่ส่งไปเมืองเจียงโจวกลับมารายงาน

องค์หญิงถึงกับส่งกองกำลังไปคุ้มครองครอบครัวของเมี่ยวเมี่ยว และคุ้มกันกลับเมืองหลวงเป็นระยะทางหลายพันลี้

สิ่งสำคัญคือยังใช้ป้ายองครักษ์ของจวนอ

บทที่ 290 พี่ชายคนที่สองที่โมโหง่าย

อะไรนะ?

ลูกสาวของเธอชอบปีนต้นไม้!

องค์หญิงอวี๋ชิงอ้าปากกว้าง จ้องด้วยดวงตาคมงามคู่นั้น

แต่เธอเข้าใจความหมายในคำพูดของน้องชายอย่างรวดเร็ว

ถามองค์ชายจิ้ง "เพื่อนบ้านของบ้านที่พวกเขาอยู่ตอนนี้มีใครบ้าง?"

องค์ชายจิ้งฟังเสียงแกะร้องแบะๆ จากระยะไกล ในใจพลันมีความคิด

"

บทที่ 291 หนีเรียน

ฝนหยุดแล้ว

มาเร็ว ไปก็เร็ว

เจียงเมี่ยวเมี่ยวเดินออกมาจากระเบียงสะพาน ท้องฟ้าก็ค่อยๆ แจ่มใสขึ้น

เธอยืดตัวบิดขี้เกียจ แล้วไถลตัวลงจากหลังเจียงไป๋ เตรียมเดินเอง

แล้วรอซีอี๋ที่ยังตามมาไม่ทัน

เงยหน้ามองไปที่หอ ตอนนี้อาหนิงคงกำลังยุ่งกับลูกคิดอยู่ ป้าซิ่วซิ่วขนสมุดบัญชีมาเต็มหีบตั้งแต