ตอน 240
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 239
เสียชีวิตจากการลอบสังหาร
ฟูหม่าเฉาสั่นไปทั้งร่าง
รู้สึกเหมือนถูกมดนับหมื่นกัด
ราวกับมีคนบีบคอเขาแน่น หายใจไม่ออก
ทันใดนั้น ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นผ่านหน้าอก เขาหมดแรงไปทั้งตัว ทรุดตัวลงบนพื้น
ม่านตาเขาขยาย มององค์หญิงอวี๋ชิงด้วยความหวาดกลัว
จับชายกระโปรงของเธอแน่น "เจียเยว่..."
"เจียเยว่
ตอน 241
บทที่ 240
เปลี่ยนสลับดอกไม้
ยามเช้า
นอกห้องแสงแดดสดใส
ในห้องมืดสนิท
ห้องเก็บฟืนในจวนองค์หญิงไม่มีหน้าต่าง
ประตูเปิดออกด้วยเสียงลั่นเอี๊ยด
ยายพี่เลี้ยงเอี๋ยนลืมตาขึ้นอย่างอ่อนแรง เห็นเพียงแสงขาวสาดเข้ามา
แสบตา
นางไม่รู้ว่าถูกขังมานานเท่าไหร่ หรือเป็นปีใดเดือนใดแล้ว
ในความมืด ไม่มีเวลา ไม่มีวันเดื
ตอน 242
บทที่ 241
พบลูกของเจ้าแล้ว
สามวันต่อมา
อ๋องจิ่งกลับมาแล้ว
เขารีบตรงไปที่จวนองค์หญิงอวี๋ชิง
เขาถือกล่องไม้ส่งให้องค์หญิง "พี่สาว ไม่ได้พบเด็ก แต่พบโลงศพเล็กๆ ในป่า ดูเหมือนเป็นโลงศพของทารก ข้าพบสิ่งนี้ข้างใน..."
อ๋องจิ่งเปิดกล่องไม้
ข้างในเป็นตุ๊กตาผ้าเล็กๆ ที่สีซีดไปบ้าง และหมวกทารก
สังเกตได้ว่า