ตอน 24
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
สกัดกลางทาง
กลางดึกวันนั้น
ในบ้านเจียงเมี่ยวเมี่ยว มีไก่เพิ่มมาสิบตัว
ขนถูกกัดกระจุยกระจาย แต่ไก่ยังมีชีวิตดี
ลู่ชิงเหยาไม่สนใจว่าเป็นไก่บ้านใคร คืนนั้นก็ฆ่าไก่ทั้งหมด
ขุดหลุมที่เขาหลัง ฝังขนไก่
เจียงเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกเหลือเชื่อ
เธอแค่พูดภาษาทารกและจิ๊บๆ ไปไม่กี่คำ
ไม่คิดว่าจะได้ผลแบบนี
ตอน 25
แม่เจ้าเป็นภรรยาที่ถูกทิ้ง
วันนี้แสงอาทิตย์อัสดงสวยงาม
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยสีสัน
ใต้ต้นไม้เก่าแก่ที่ปากหมู่บ้านถาวเซี่ย มีม้านั่งหินหลายตัว
ม้านั่งเต็มไปด้วยผู้คน
ความหนาวเย็นของฤดูหนาวก็ไม่อาจหยุดความกระตือรือร้นในการนินทาของพวกเขา
ไม่ว่าฤดูใดก็ตาม
ชาวบ้านกินข้าวเย็นเสร็จต้องออกมาเดินเล่น
ตอน 26
เรื่องราวของแม่
ลู่ชิงเหยารู้กาลเทศะ จึงหันหลังกลับไป
ยังไม่ทันถึงหน้าบ้าน
หลิ่วอวี่เหนียงก็วิ่งตามมา คล้องแขนเธอไว้ด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจ
"น้องสะใภ้ เจ้าอย่าเสียใจไปเลย เจียงอวิ๋นเจ๋อมันช่างอกตัญญู เจ้าดูเฟิงเอ๋อร์กับเยี่ยนเอ๋อร์สิ ทั้งคู่ล้วนกตัญญู ถึงไม่มีเจียงอวิ๋นเจ๋อ พวกเราก็ยังใช