ตอน 233
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 233 สถานที่ลืมความโศกเศร้า
"กึกๆ กึกๆ..."
ม้าหลายตัววิ่งห้อไปอย่างรวดเร็ว
ลมหนาวพัดแรง
เจียงเมี่ยวเมี่ยวถูกแม่อุ้มกลับบ้าน แต่ยังรู้สึกไม่สบายใจ
จึงส่งเจิ้วเจิ้วไปติดตาม
เพราะกลัวว่าโรงเรียนจะไม่ให้พวกเขาเข้า เจียงจื่อเยี่ยนจึงพาฉุยซิงโจวไปด้วย
ในแถบเจียงโจวนี้ ไม่มีที่ไหนที่เขาไปไม่ได้ โรงเ
ตอน 234
บทที่ 234 ส่งเจ้าบวชพระ
ยามเย็น
ฟ้าใกล้มืดแล้ว
ลู่ชิงเหยาอยู่ๆ ก็มีอารมณ์ อยากลงมือทำอาหารเอง
วันฤดูหนาวที่มีเมฆมากมักมืดเร็ว แต่ก็เพิ่งจะเวลาประมาณหนึ่งในสี่ของยามโหย่ว (ประมาณ 18:15 น.)
ทำอาหารเสร็จ เด็กๆ ก็น่าจะกลับมาพอดี
เจียงเมี่ยวเมี่ยวเห็นแม่เดินไปที่ครัว รีบพาซี่เอ๋อร์และเจียงเสี่ยวไป๋ไปร
ตอน 235
บทที่ 235 ฝันร้ายเพียงหนึ่ง
หิมะตกติดต่อกันหลายวัน
ในที่สุดท้องฟ้าก็แจ่มใส
แสงอาทิตย์สดใส แต่ไม่อาจขับไล่ความหนาวเย็น
เมืองหลวงหนาวมาก หนาวกว่าเจียงโจวมากนัก
แม่ลูกฉี่ไฉเหวยรู้สึกปรับตัวไม่ค่อยได้
เมื่อเห็นผู้คนพลุกพล่านนอกประตูเมือง รถม้าสัญจรไปมา ภาพความรุ่งเรือง
พวกเธอจึงรู้สึกว่าได้กลับมาเมือ