บทที่ 229

การใช้ทุกอย่างให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ดอกไม้บาน ชื่นชม

ดอกไม้ร่วง รับประทาน

ที่จริงแล้ว คนโบราณก็รับประทานดอกไม้

เรียกว่า "ฮวาซวน" (อาหารจากดอกไม้)

คือการนำดอกไม้ตามฤดูกาลมาทำเป็นขนมหรืออาหาร

แต่การใส่ดอกไม้ในอาหาร ในชา ตอนแรกเป็นเพียงการแสดงรสนิยมของนักปราชญ์และการอวดความมั่งมีของเหล่าข

บทที่ 230

กลัวความยากจน

"เมี่ยวเมี่ยว ลองใส่หน่อยนะ..."

"เด็กน้อย... อย่าวิ่งสิ..."

เจียงเมี่ยวเมี่ยววิ่งนำหน้า หลิวอวี้เหนียงวิ่งตามหลัง

เห็นเด็กหญิงก้าวขาสั้นๆ วิ่งไปข้างหน้า ดูเหมือนลูกกลมๆ แต่วิ่งเร็วมาก

ไล่ไม่ทันแล้ว

หลิวอวี้เหนียงหอบหายใจ รับเก้าอี้เล็กที่ลูกสาวส่งให้และนั่งลง ดื่มน้ำชา

ม

บทที่ 231

เส้นทางสู่ความรุ่งเรือง

หน้าหนาวมาถึง

อากาศเริ่มหนาวแล้ว

ในห้องมีการจุดเตาถ่าน

อุ่นขึ้นมากทีเดียว แต่ข้างนอกยังคงหนาว

เมื่อเจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นนอน ทุกคนในครอบครัวกำลังนั่งล้อมวงรอบเตาผิงไฟ

ซีเอ๋อร์หยิบเก้าอี้มาให้เธอ นั่งข้างแม่ แทะซาลาเปา ฟังทุกคนคุยกัน

เธอค่อนข้างชอบฟังป้าใหญ่เล่าเร