บทที่ 230 กลัวความยากจน

"เมี่ยวเมี่ยว ลองใส่หน่อยนะ..."

"เด็กน้อย... อย่าวิ่งสิ..."

เจียงเมี่ยวเมี่ยววิ่งนำหน้า หลิวอวี้เหนียงวิ่งตามหลัง

เห็นเด็กหญิงก้าวขาสั้นๆ วิ่งไปข้างหน้า ดูเหมือนลูกกลมๆ แต่วิ่งเร็วมาก

ไล่ไม่ทันแล้ว

หลิวอวี้เหนียงหอบหายใจ รับเก้าอี้เล็กที่ลูกสาวส่งให้และนั่งลง ดื่มน้ำชา

มอง

บทที่ 231 เส้นทางสู่ความรุ่งเรือง

หน้าหนาวมาถึง

อากาศเริ่มหนาวแล้ว

ในห้องมีการจุดเตาถ่าน

อุ่นขึ้นมากทีเดียว แต่ข้างนอกยังคงหนาว

เมื่อเจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นนอน ทุกคนในครอบครัวกำลังนั่งล้อมวงรอบเตาผิงไฟ

ซีเอ๋อร์หยิบเก้าอี้มาให้เธอ นั่งข้างแม่ แทะซาลาเปา ฟังทุกคนคุยกัน

เธอค่อนข้างชอบฟังป้าใหญ่เล่าเรื่

บทที่ 232 ความสุขในการช่วยเหลือผู้อื่น

หลังจากเริ่มเข้าฤดูหนาว

อากาศยิ่งหนาวขึ้น

หลังอาหารเช้า เจียงอวิ๋นหู่พาภรรยาและลูกเตรียมตัวกลับบ้าน

ก่อนออกเดินทาง เขามอบธนบัตรธนาคารสองฉบับให้น้องสะใภ้

ฝากเธอจัดเตรียมสินสอดให้เฉียว

การได้เยี่ยนซูเป็นลูกเขย ทำให้พวกเขาตื่นเต้น

แต่การแต่งงานกับตระกูลซุน ก็ทำใ