บทที่ 222 เงินทหารที่หายไป

ท่านอ๋องเฉิงจากไปแล้ว

แต่ยังมีคนอยู่ที่คฤหาสน์เฉา

ตอนส่ง มู่ยุนจี้และเอี๋ยนฮวนไม่ได้ปรากฏตัว เพียงแค่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้มองดูอยู่ห่างๆ

ทุกคนโบกมือลา

เจียงเหมี่ยวเหมี่ยวโบกมือน้อยๆ ของเธอ โบกไม่หยุด

จนมือเมื่อย

จวิ้นจู่หรงอันมองผ่านม่านรถม้า เห็นเจียงจื่อเฟิงโบกมือให้เธอ จ

บทที่ 223 เหมืองทอง

ลู่ชิงเหยารู้สึกกังวลใจ

ตอนนี้เธอกลัวที่สุดที่จะได้ยินข่าวร้าย

และไม่ชอบความรู้สึกที่ต้องรอคอยอย่างไร้ทางเลือก...

เธอถามอย่างร้อนรน: "พี่เขย พี่มู่ พวกท่านพบปัญหาอะไรหรือ?"

"ชิงเหยา อย่าเพิ่งร้อนใจ..." เอี๋ยนฮวนส่งถ้วยชาให้เธอ "ดื่มชาก่อนแล้วค่อยๆ ฟังพี่ชายพูด"

มู่ยุนจี้ครุ่น

บทที่ 224 จดหมายที่ส่งไม่ออก

เช้าตรู่

แม่และป้าซิ่วซิ่วไม่อยู่บ้าน

เจียงจื่อเยี่ยนดูแลน้องสาววันนี้

น้องสาวเรียบร้อยผิดปกติ นั่งอยู่บนเสื่อหญ้าแปรงขนให้เจียงเสี่ยวไป

หมาป่าขาวดูสบายใจ นอนเอื่อยๆ อยู่ข้างเธอ

เจียงจื่อเยี่ยนตั้งใจจะอ่านหนังสือสักหน่อย แต่ก็ล้มเลิก

เขาพบว่านกแดงตัวน้อยวันนี้ส่งเสียงด