บทที่ 221 ความเศร้าและความอาลัยในการจากลา

เจียงเมี่ยวเมี่ยวอ้าปากกว้างด้วยความตกใจ

มองแม่ของเธออย่างงงงัน

มีช่วงหนึ่งที่เธอสงสัยว่าแม่ของเธอคือคนที่ข้ามมิติมาที่นี่

ความคิด วิธีการทำงาน และจิตใจที่กว้างขวาง นี่มันตัวเอกหญิงที่มีความคิดก้าวหน้าชัดๆ

เจียงจื่อเฟิงและเจียงจื่อเยี่ยนไม่ได้สังเกตเห็นอะไ

บทที่ 222 เงินทหารที่หายไป

ท่านอ๋องเฉิงจากไปแล้ว

แต่ยังมีคนอยู่ที่คฤหาสน์เฉา

ตอนส่ง มู่ยุนจี้และเอี๋ยนฮวนไม่ได้ปรากฏตัว เพียงแค่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้มองดูอยู่ห่างๆ

ทุกคนโบกมือลา

เจียงเหมี่ยวเหมี่ยวโบกมือน้อยๆ ของเธอ โบกไม่หยุด

จนมือเมื่อย

จวิ้นจู่หรงอันมองผ่านม่านรถม้า เห็นเจียงจื่อเฟิงโบกมือให้เธอ จ

บทที่ 223 เหมืองทอง

ลู่ชิงเหยารู้สึกกังวลใจ

ตอนนี้เธอกลัวที่สุดที่จะได้ยินข่าวร้าย

และไม่ชอบความรู้สึกที่ต้องรอคอยอย่างไร้ทางเลือก...

เธอถามอย่างร้อนรน: "พี่เขย พี่มู่ พวกท่านพบปัญหาอะไรหรือ?"

"ชิงเหยา อย่าเพิ่งร้อนใจ..." เอี๋ยนฮวนส่งถ้วยชาให้เธอ "ดื่มชาก่อนแล้วค่อยๆ ฟังพี่ชายพูด"

มู่ยุนจี้ครุ่น