บทที่ 22 การลักพาตัว

วันที่ 8 เดือน 12

เดือนสุดท้ายของปี วันสุดท้ายของเดือน

เทศกาลลาบา

พิธีบูชา

ฟ้ายังไม่สว่าง

เจียงเมี่ยวเมี่ยวลืมตาขึ้นมา อยู่ในอ้อมกอดของแม่แล้ว

แม่เอาผ้ามาผูก ผูกเธอไว้ด้านหน้า

เตรียมเนื้อแห้ง อาหารป่า เหล้า วางในจาน

ตามหลิ่วอวี่เหนียงไปไหว้บรรพบุรุษ ไหว้เทพทั้งห้า

เทพประจำประต

บทที่ 23 ห้องเก็บของที่น่าสงสัย

ในวัดผู่จี

บรรยากาศศักดิ์สิทธิ์เคร่งขรึม ควันธูปลอยละล่อง

ลู่ชิงเหยาและหลิ่วอวี่เหนียงกำลังเข้าแถวรอรับข้าวต้มห้ารส

จู่ๆ มีเด็กหนุ่มวิ่งมา ตะโกนหาหลิ่วอวี่เหนียง

อายุราว 15-16 ปี หน้าตาสะอาดสะอ้าน สวมชุดสีน้ำเงิน

ด้านหลังมีเด็กหนุ่มแต่งตัวเหมือนกันตามมา

มีกลิ่นอายขอ

บทที่ 24 สกัดกลางทาง

กลางดึกวันนั้น

ในบ้านเจียงเมี่ยวเมี่ยว มีไก่เพิ่มมาสิบตัว

ขนถูกกัดกระจุยกระจาย แต่ไก่ยังมีชีวิตดี

ลู่ชิงเหยาไม่สนใจว่าเป็นไก่บ้านใคร คืนนั้นก็ฆ่าไก่ทั้งหมด

ขุดหลุมที่เขาหลัง ฝังขนไก่

เจียงเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกเหลือเชื่อ

เธอแค่พูดภาษาทารกและจิ๊บๆ ไปไม่กี่คำ

ไม่คิดว่าจะได้ผลแบบนี้