บทที่ 189 มีความลึกลับซ่อนอยู่

"ปั้บๆ..."

ซี่เอ๋อร์ตบร่างของคนตรงหน้าอีกสองสามที

เสียงตบดังกังวาน

นางหยิบผ้าเช็ดหน้าคีบหอยทากตัวตาย "คุณหนูสาม ไม่เป็นไรแล้วค่ะ แมลงถูกตบหมดแล้ว"

นางหยุดชั่วครู่แล้วพูดต่อ "หอยทากพวกนี้ไม่กัดคนหรอกนะคะ จริงๆ ไม่จำเป็นต้องกลัวขนาดนี้"

เจียงจื่อฉิน: ...

ฉันบอกให้เธอปั

บทที่ 190 วาสนาต่อกันลึกซึ้ง

ณ วัดเต๋า

ใต้ต้นไม้ใหญ่

ชายชราและหนุ่มน้อยกำลังเล่นหมากที่ยังเล่นไม่จบ

ซื่อซูคอยรับใช้อยู่ข้างๆ กำลังจะยกชาที่ชงเสร็จแล้วไปเสิร์ฟตรงหน้าอ๋องเจิงและเฒ่าเต๋า เมื่อมีลมฤดูใบไม้ร่วงพัดมา

ฝุ่นและใบไม้แห้งร่วงหล่นลงมาฟุ้งกระจาย

ซื่อซูขมวดคิ้วเล็กน้อย คงต้องชงชาใหม่แล้ว

ในทัน

บทที่ 191 กินข้าวกับต้นถั่วงอก

ตื่นขึ้นมาจากการหลับไหล

เป็นเวลาเย็นแล้ว

ถนนกว้างขวาง รถม้าแล่นไปอย่างราบรื่น

เมื่อเจียงเมี่ยวเมี่ยวลืมตาขึ้นจากความฝัน เธอยังรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง

มองคางของเด็กหนุ่มด้วยสายตาเลื่อนลอย โครงหน้าที่ชัดเจน เส้นกรามที่เด่นชัด จมูกที่โด่งสูง

แม้มองจากมุมนี้ ก็ยังดูดีอยู่

แต