บทที่ 180 แลกเปลี่ยนวิชายุทธ์

ภายในห้องเงียบสงัด

ขณะนี้แม้แต่เสียงจักจั่นร้องและเสียงนกร้องนอกห้องก็หยุดลง

ได้ยินเพียงเสียงอาวุธกระทบกันดังแว่วมา

ซีเอ๋อร์ถือพัดเล็กๆ พัดให้คุณหนูคลายร้อน พินิจมองนายใหม่ของเธออย่างละเอียด

ใบหน้าขาวอมชมพู ขนตายาวงอนงาม จมูกเล็กๆ เชิดขึ้น...

สวยจริงๆ คุณหนูช่างสวยจริ

บทที่ 181 เลี้ยงมาเสียเปล่า

เสียงดัง ช่างดังเหลือเกิน...

เสียงจักจั่นร้องและเสียงนกร้องดังไม่ขาดสาย

ฉีไช่เวยนอนอยู่บนเตียงด้วยดวงตาที่เปิดครึ่งหนึ่ง

เธอบีบขมับเบาๆ

ปวดหัว...

เสียงจักจั่นร้องทำให้เธอปวดศีรษะ

ทำให้เธอหงุดหงิดและไม่สบายใจ

เธอเอ่ยเรียก "เหมย่กุย สั่งให้คนไปจับพวกจักจั่นและนกพวกนั้นไปใ

บทที่ 182 ผลไม้สุกขั้วหลุด

ฤดูร้อน

สายลมพัดเอื่อยๆ

แดดจ้าลมเย็น

ถนนเต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน

ในที่ที่มีคนมาก เจียงเมี่ยวเมี่ยวจะถือว่าตัวเองไม่มีเท้า

เกาะอยู่บนตัวพี่ชายคนโต

พี่ชายคนรองที่เดิมทีก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือก็ออกมาข้างนอกด้วย

เพราะซีเอ๋อร์บอกเขาว่า น้องสาวรู้ว่าพ่อเลวเลี้ยงภรรยาลับไว้ และ