บทที่ 179 เพื่อนร่วมโต๊ะอาหาร

ความเงียบ

ความเงียบที่เหมือนความตาย

เจียงเมี่ยวเมี่ยวไม่ได้รับคำตอบที่เธอต้องการ

รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ปากน้อยๆ เบะลง

ซิ่วซิ่วกลั้นยิ้มขบขัน

สาวใช้ทั้งหกคนดูอายุใกล้เคียงกัน แม้แต่รูปร่างก็ใกล้เคียงกัน เห็นได้ชัดว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี และมาจากตระกูลใหญ่

พวกเธอจะไม่ส

บทที่ 180 แลกเปลี่ยนวิชายุทธ์

ภายในห้องเงียบสงัด

ขณะนี้แม้แต่เสียงจักจั่นร้องและเสียงนกร้องนอกห้องก็หยุดลง

ได้ยินเพียงเสียงอาวุธกระทบกันดังแว่วมา

ซีเอ๋อร์ถือพัดเล็กๆ พัดให้คุณหนูคลายร้อน พินิจมองนายใหม่ของเธออย่างละเอียด

ใบหน้าขาวอมชมพู ขนตายาวงอนงาม จมูกเล็กๆ เชิดขึ้น...

สวยจริงๆ คุณหนูช่างสวยจริ

บทที่ 181 เลี้ยงมาเสียเปล่า

เสียงดัง ช่างดังเหลือเกิน...

เสียงจักจั่นร้องและเสียงนกร้องดังไม่ขาดสาย

ฉีไช่เวยนอนอยู่บนเตียงด้วยดวงตาที่เปิดครึ่งหนึ่ง

เธอบีบขมับเบาๆ

ปวดหัว...

เสียงจักจั่นร้องทำให้เธอปวดศีรษะ

ทำให้เธอหงุดหงิดและไม่สบายใจ

เธอเอ่ยเรียก "เหมย่กุย สั่งให้คนไปจับพวกจักจั่นและนกพวกนั้นไปใ