บทที่ 175

พบกันอีกครั้งหลังจากพรากจากไปนาน

สายลมฤดูร้อนพัดโชยเบาๆ

แต่ก็ยังไม่อาจพัดความร้อนให้จางหายไป

มู่เจียงเยว่ตื่นขึ้นเพราะความร้อน

พอลืมตา ก็เห็นดวงตามากมายจ้องมองเธอ

พร้อมกับใบหน้าคุ้นเคยมากมาย

เธอตกตะลึงชั่วขณะ จึงนึกได้ว่าทำไมถึงสลบไป

รีบลุกขึ้นนั่งบนเตียง กุมมือเหยียนฮวน "สามี หมาป่า..

บทที่ 176

พ่อบุญธรรมก็คือพ่อ

ในห้องโถง

มู่ยุนจี๋เดินไปเดินมา

ด้วยท่าทางกังวลใจ

เมื่อไหเทงเห็นเขาอยู่ข้างๆ คิดว่าเขากังวลเรื่องภรรยาที่เพิ่งสลบไป จึงให้สาวใช้ที่นำชาไปดู

ไม่นาน สาวใช้กลับมารายงาน "คุณชาย คุณหนูรองตื่นแล้ว ขอให้ท่านไปพบ"

มู่ยุนจี๋ชะงักฝีเท้า

นี่... เขาไม่ได้กังวลเรื่องน้องสาว น้อง

บทที่ 177

เรื่องราวในอดีต

ความมืดดุจหมึกดำ

ยามดึกสงัด

มีเสียงผู้หญิงสองคนคุยกันแว่วมา

เจียงเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกว่าเสียงดัง จึงพลิกตัว

เสียงดัง! ยังคงดังอยู่

พลิกตัวอีกครั้ง

แล้วเสียงคุยก็เบาลง

เธอรู้สึกว่าถูกแม่อุ้มออกไปข้างนอก

พอออกไปข้างนอก สายลมเย็นพัดมาปะทะใบหน้า

เธอจามหนึ่งที แล้วก็ตื่นขึ้นมา