บทที่ 172

แขกผู้มีเกียรติมาเยือน

ยามเช้า

วันที่แจ่มใส

นกกางเขนเกาะบนกิ่งไม้

ฝนที่ตกติดต่อกันหลายวันหยุดลงในที่สุด

หลังจากเสียงฟ้าร้องกึกก้องผ่านไป

เห็ดในภูเขาและเห็ดต่างๆ เริ่มงอกขึ้นมา

ร้านอี้ผินจวี้ชั้นหนึ่งในเจียงโจวได้เปิดตัวเมนูใหม่ ซึ่งแตกต่างจากอาหารป่าที่หายากและมีราคาแพงอย่างเห็ดไก่และ

บทที่ 173

เพื่อนรักผู้รู้ใจ

ยามบ่าย

เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นจากการงีบหลับ

นั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ในลานบ้านเพื่อรับลมเย็น

วันนี้พี่ชายใหญ่และพี่ชายรองหยุดงาน แม่ก็ไม่ได้ออกไปไหนซึ่งเป็นเรื่องหายาก อยู่บ้านเป็นเพื่อนพวกเขา

ทั้งครอบครัวอยู่พร้อมหน้า บรรยากาศครึกครื้น

ลู่ชิงเหยาแม้จะอยู่เป็นเพื่อนพวกเขา ก็ยั

บทที่ 174

กล่องแพนโดรา

"หมาป่า..."

หลังจากเสียงร้องตกใจ

มู่เจียงเยว่หลับตาทั้งสองข้าง แล้วสลบไป

ลู่ชิงเหยารีบรับร่างไว้

เห็นผู้หญิงล้มลงตรงหน้า เจียงเมี่ยวเมี่ยวตกตะลึง

ทั้งคนทั้งหมาป่าอ้าปากกว้าง

เพราะป้าคนนี้ให้ความรู้สึกคล้ายกับแม่มาก

แต่แม่นั้นสงบและสำรวมกว่า

ไม่คิดว่าเพื่อนสนิทของแม่จะขี้กล