บทที่ 149 วันเวลาอันเป็นสุขดั่งเทพเซียน

เดือนสามในฤดูใบไม้ผลิ

ธรรมชาติฟื้นคืนชีวิต อากาศดีเยี่ยม

อ๋องเหลียงกลายเป็นคนโง่ ไม่รู้ว่าโง่จริงหรือแกล้งโง่

แต่ตอนตกน้ำ เขามีบาดแผลเก่าที่ยังไม่หาย ซ้ำยังมีบาดแผลใหม่เพิ่ม

มีไข้สูงหลายวัน จนแทบไม่ได้สติ

รัชทายาทอ๋องเหลียงไปเยี่ยมบิดาทุกวัน ทุกวันเขาเล่าเร

บทที่ 150 จวิ้นจู่เจียเยว่

วันที่หนึ่งเดือนสี่

ท้องฟ้าสดใส อากาศบริสุทธิ์

ขบวนรถม้าค่อยๆ เคลื่อนเข้าสู่เมืองเจียงโจว

แม้จะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางข้ามเขาลุยน้ำมาไกล แต่ผู้คนในขบวนยังคงมีสีหน้าเบิกบาน

ภูเขาในเดือนสี่เต็มไปด้วยสีสันสดใส ไม่เพียงแค่สีเขียวขจี แต่ยังมีสีสันหลากหลาย

ลำธารไหลเอื่อย กลิ

บทที่ 151 ของขวัญที่ตั้งใจเช่นนี้

"สูงขึ้นอีกหน่อย..."

"สูงขึ้นอีกนิดหนึ่ง..."

ที่สวนหลังอุทยานลู่ หญิงสาวสองคนหนึ่งโตหนึ่งเล็กกำลังเล่นว่าว

บนท้องฟ้ามีผีเสื้อดอกไม้ตัวใหญ่ลอยอยู่

จวิ้นจู่หรงอันถือม้วนเชือกอย่างระมัดระวัง ค่อยๆ ปล่อยเชือก กลัวว่าพลาดนิดเดียวผีเสื้อดอกไม้จะหนีไป

"พี่เหวิน สูงขึ้นอี