บทที่ 147 งานเลี้ยงคืนเทศกาลหยวนเซียว

อาทิตย์อัสดงละลายทองคำ

พลบค่ำโอบล้อม

โคมไฟเริ่มจุดสว่าง

คืนพระจันทร์เต็มดวงแรกของปีใหม่ เทศกาลหยวนเซียว

โคมลอยนับหมื่นลอยขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน

ทำให้เมืองเจียงโจวสว่างไสวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ตระกูลชุยสร้างเวทีละคร จัดงานเลี้ยงเชิญข้าราชการทั้งใหญ่น้อยของเมื

บทที่ 148 อ๋องเหลียงผู้โง่เขลา

เปลวไฟจากเวทีลุกโชนพุ่งขึ้นฟ้า

สะพานไม้แออัดไปด้วยผู้คน

ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของมนุษย์ ในยามคับขัน ไม่มีใครสนใจผู้อื่น

เด็กหญิงตัวน้อยอยากรู้อยากเห็น โน้มตัวออกไปที่ราวระเบียง

พี่ชายคนรองอุ้มเธอขึ้นมา หากยังดูต่อไป พวกเขาอาจตกเป็นเหยื่อของทะเลเพลิงก็เป็นได้

ด้านล

บทที่ 149 วันเวลาอันเป็นสุขดั่งเทพเซียน

เดือนสามในฤดูใบไม้ผลิ

ธรรมชาติฟื้นคืนชีวิต อากาศดีเยี่ยม

อ๋องเหลียงกลายเป็นคนโง่ ไม่รู้ว่าโง่จริงหรือแกล้งโง่

แต่ตอนตกน้ำ เขามีบาดแผลเก่าที่ยังไม่หาย ซ้ำยังมีบาดแผลใหม่เพิ่ม

มีไข้สูงหลายวัน จนแทบไม่ได้สติ

รัชทายาทอ๋องเหลียงไปเยี่ยมบิดาทุกวัน ทุกวันเขาเล่าเร