ตอน 128
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 127
ไปเก็บหนี้
ปีนี้เป็นฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ
เมืองเจียงโจวมีหิมะตกใหญ่
สำหรับเด็กๆ ทางใต้ หิมะตกเป็นเรื่องน่าสนุกมาก
สามารถปั้นตุ้กตาหิมะ เล่นขว้างหิมะกัน
สำหรับนักปราชญ์ หิมะตกเป็นเรื่องงดงาม
สามารถใช้หิมะต้มชาได้
แต่สำหรับสามัญชนที่ยากจน กลับเป็นเรื่องโหดร้ายที่สุด ไม่มีเสื้อผ้าหนาใส่จะแข
ตอน 129
บทที่ 127
บางคนช่างใจหยาบ
"คืนเงิน... หกพันตำลึง..."
เด็กหญิงตัวน้อยพูดเสียงกึ่งน่ารักกึ่งดุดัน ยื่นมือน้อยๆ ไปที่ฉีไฉเหวย
กล่าวหาแม่อย่างเท็จๆ แถมยังวางยาพี่ชายทั้งหลาย...
แม่ลูกคู่นี้ช่างเลวร้ายเหลือเกิน
รู้อย่างนี้ก็ไม่ควรถอย ควรปล่อยให้นายอำเภอตีพวกเขาด้วยไม้พลอง...
ฉีไฉเหวยมองไปที่เหล่าลูก
ตอน 130
บทที่ 128
เจียงไป๋หายไป
หมายความว่าอย่างไร?
ชุยซิงโจวมองท่านหญิงชุยด้วยความงุนงง
ทำไมต้องให้เขาไปอย่างลับๆ?
อาจารย์ชุยนั่งหน้านิ่ว ท่านหญิงชุยดวงตาแดงๆ
"คุณลุง คุณป้า เกิดอะไรขึ้นกันแน่?" ชุยซิงโจวไม่เคยเห็นผู้เฒ่าทั้งสองเป็นแบบนี้...
ในใจเริ่มรู้สึกกระวนกระวาย ลุกขึ้นไปย่อตัวข้างท่านหญิงชุย แล