ตอน 127
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 126
ถูกวางแผน
"ห้าหัวหน้า..."
"แปดตัวม้า..."
"แดงทั่วโต๊ะ..."
เพียงชั่วครู่เดียว
อาหารและเครื่องดื่มบนโต๊ะหมดเกลี้ยง ทั้งจานและถ้วยว่างเปล่า
พี่ชายทั้งหลายดื่มจนเมามาย ถึงกับเริ่มเล่นเกมชนแก้ว และเล่นเกมดื่ม...
คนรับใช้ที่ประตูยังคงยืนขวางอยู่ มองหน้ากันเลิ่กลั่ก
กำลังลังเลว่าควรยังขวางต
ตอน 128
บทที่ 127
ไปเก็บหนี้
ปีนี้เป็นฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ
เมืองเจียงโจวมีหิมะตกใหญ่
สำหรับเด็กๆ ทางใต้ หิมะตกเป็นเรื่องน่าสนุกมาก
สามารถปั้นตุ้กตาหิมะ เล่นขว้างหิมะกัน
สำหรับนักปราชญ์ หิมะตกเป็นเรื่องงดงาม
สามารถใช้หิมะต้มชาได้
แต่สำหรับสามัญชนที่ยากจน กลับเป็นเรื่องโหดร้ายที่สุด ไม่มีเสื้อผ้าหนาใส่จะแข
ตอน 129
บทที่ 127
บางคนช่างใจหยาบ
"คืนเงิน... หกพันตำลึง..."
เด็กหญิงตัวน้อยพูดเสียงกึ่งน่ารักกึ่งดุดัน ยื่นมือน้อยๆ ไปที่ฉีไฉเหวย
กล่าวหาแม่อย่างเท็จๆ แถมยังวางยาพี่ชายทั้งหลาย...
แม่ลูกคู่นี้ช่างเลวร้ายเหลือเกิน
รู้อย่างนี้ก็ไม่ควรถอย ควรปล่อยให้นายอำเภอตีพวกเขาด้วยไม้พลอง...
ฉีไฉเหวยมองไปที่เหล่าลูก