บทที่ 4

ตอนที่ 4-1 ให้เจ้าสิบวัน

เซี่ยฟางหวาอยากถามฉินเจิงมากว่า เจ้าเป็นวิญญูชนหรือไม่

แต่น่าเสียดาย เขามิให้โอกาสนางได้ไถ่ถาม

เตียงสะเทือน ม่านไหวแกว่ง คลื่นอารมณ์ข้นร้อนแรงภายในห้องมิจางลงเลยเช่นกัน

การจากกันเดือนเศษทำให้ฉินเจิงแทบอยากจะกลืนดรุณีในอ้อมกอดใต้ร่างลงท้อง ทว่าเห็นแก่สุขภาพของนาง จึง

บทที่ 4

ตอนที่ 4-2 ให้เจ้าสิบวัน

ฉินเจิงมองฉินอวี้ กระบี่อันเยือกเย็น แหลมคมเป็นที่สุด แววตาของฉินอวี้เต็มไปด้วยจิตสังหาร เขาพลันยิ้มออกมา “ฉินอวี้ ถึงไม่มีเซี่ยฟางหวา เจ้าก็ยังเป็นฮ่องเต้ของหนานฉิน” หยุดเว้นช่วงแล้วกล่าวต่อ “เจ้าเป็นคนเดียวที่มีคุณสมบัติเหมาะแก่การเป็นจักรพรรดิ”

ฉินอวี้เลื่อนกระบี

บทที่ 5

ตอนที่ 5-1 แผนการหลายปี

ที่แท้คนที่แยกเกลือกับน้ำตาลไม่ออกก็มิได้มีแค่นางคนเดียว ยามนี้นับว่าหาพันธมิตรเจอแล้ว

เซี่ยฟางหวามองกับข้าวสี่อย่าง ลำบากใจชั่วขณะหนึ่ง กว่าจะทำขึ้นมามิง่าย คงต้องเททิ้งกระมัง

ฉินเจิงโยนตะเกียบ ดึงเซี่ยฟางหวาหลบออกมาแล้วตนเป็นฝ่ายลงมือทำอาหารเอง หลังทำอาหารเสร็จแล้ว