ตอน 6
นางเซี่ย
บทที่ 3
ตอนที่ 3-2 เป็นตายด้วยกัน
ฉินเจิงสัมผัสได้ถึงคลื่นอารมณ์ที่แทบพังทลายลงของนาง จึงยกมือปิดดวงตานางอย่างจนใจ “ไฉนถึงร้องไห้อีกแล้ว ต้องให้ข้าไปเอาชามในห้องครัวมารองหรือไม่ ประเดี๋ยวจะได้ใช้ตุ๋นไก่ ประหยัดน้ำดี”
เซี่ยฟางหวาไม่ส่งเสียง
ฉินเจิงถอนหายใจ หันใบหน้านางมาหา ก่อนโน้มศีรษะจุมพิตบนเปลือ
ตอน 7
บทที่ 4
ตอนที่ 4-1 ให้เจ้าสิบวัน
เซี่ยฟางหวาอยากถามฉินเจิงมากว่า เจ้าเป็นวิญญูชนหรือไม่
แต่น่าเสียดาย เขามิให้โอกาสนางได้ไถ่ถาม
เตียงสะเทือน ม่านไหวแกว่ง คลื่นอารมณ์ข้นร้อนแรงภายในห้องมิจางลงเลยเช่นกัน
การจากกันเดือนเศษทำให้ฉินเจิงแทบอยากจะกลืนดรุณีในอ้อมกอดใต้ร่างลงท้อง ทว่าเห็นแก่สุขภาพของนาง จึง
ตอน 8
บทที่ 4
ตอนที่ 4-2 ให้เจ้าสิบวัน
ฉินเจิงมองฉินอวี้ กระบี่อันเยือกเย็น แหลมคมเป็นที่สุด แววตาของฉินอวี้เต็มไปด้วยจิตสังหาร เขาพลันยิ้มออกมา “ฉินอวี้ ถึงไม่มีเซี่ยฟางหวา เจ้าก็ยังเป็นฮ่องเต้ของหนานฉิน” หยุดเว้นช่วงแล้วกล่าวต่อ “เจ้าเป็นคนเดียวที่มีคุณสมบัติเหมาะแก่การเป็นจักรพรรดิ”
ฉินอวี้เลื่อนกระบี