บทที่ 33

ตอนที่ 33-1 หากว่าเจ้าอาย

รถม้าของฉินเจิงแล่นจากไปจนไม่เหลือเงา ทุกคนในจวนเสนาบดีฝ่ายขวายังคงเรียกสติกลับมามิได้

“คำพูดของฉินเจิงหมายความว่าอะไร” ฮูหยินเสนาบดีฝ่ายขวาเดือดดาล

หลี่มู่ชิงมองฮูหยินเสนาบดีฝ่ายขวานิ่ง ไม่ตอบคำถาม แต่หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในจวน

เสนาบดีฝ่ายขวาปั้นหน้าขึงตึง กล่าว

บทที่ 33

ตอนที่ 33-2 หากว่าเจ้าอาย

หลี่มู่ชิงเห็นมารดาหลับแล้วก็จัดกายนางสอดเข้าในผ้าห่ม นั่งต่ออีกพักหนึ่งแล้วออกมาจากห้อง

เขาออกจากเรือนของฮูหยินเสนาบดีฝ่ายขวามายังห้องหนังสือ

ตะเกียงภายในห้องหนังสือยังสว่างอยู่ เสนาบดีฝ่ายขวานั่งบนเก้าอี้ พิงพนักพลางหลับตาลง ภายใต้แสงเหลืองนวลส่องสว่าง ใบหน้าชร

บทที่ 34

ตอนที่ 34-1 เปิดใจคุยกลางดึก

สิ้นเสียง ฉินเจิงก็เริ่มจู่โจมรุกล้ำดินแดนเซี่ยฟางหวา

เซี่ยฟางหวาอดทนมิกล้าส่งเสียง กลับถูกเขาก่อกวนจนควบคุมตัวเองมิได้ แม้ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น แต่ก็มิอาจห้ามเสียงครางแผ่วเบาที่เล็ดลอดออกมาเพราะถูกเขารังแกได้

โชคดีที่ตอนนี้ดึกแล้ว บนถนนไม่มีใครผ่านมาทั้งนั