ตอน 5
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 5
“กระหม่อมทั้งสองซาบซึ้งในน้ำพระทัยของพระองค์กับเจ้าชายฮารีฟร์ยิ่งนัก ยอมสละความสุขส่วนพระองค์เพื่อปวงผองมวลชนชาวอัลนูรีน”
ราชิตเอ่ยชมเจ้าเหนือหัวอย่างซาบซึ้งรู้ดีว่าเจ้าชายฮารีฟร์และเจ้าชายซารีฟร์นั้นได้เสียสละเพื่อราษฎรมากเพียงใด ตลอดทั้งวันตลอดทั้งคืนตลอดทั้งชีวิตลมหายใจของเจ้าชายทั้งสองพ
ตอน 6
บทที่ 6
“เดอะธาราแกรนด์โฮเทลพะยะค่ะ”
ราชิตวางมือจากการรับประทานข้าวผัดแล้วเอ่ยตอบเจ้าชายหนุ่มแทนเพื่อนรักที่ยังมีข้าวอยู่เต็มปาก
“อืม...ชื่อเพราะดี แต่แปลกน่ะ ทำไมท่านพี่ถึงได้คิดเข้าไปเทคโอเวอร์กิจการโรงแรมทั้งๆ ที่งานราชงานธุรกิจที่มีอยู่ก็ล้นมือจนทำให้ไม่มีเวลาพักผ่อนอยู่แล้ว”
“คงมีแรงดึงดู
ตอน 7
บทที่ 7
นาราพรรณหันซ้ายแลขวามองดูว่ามีลูกค้ารายอื่นอยู่ภายในร้านหรือเปล่า อย่างน้อยก็โล่งใจได้ว่ามีแค่โต๊ะของเธอกับชายหนุ่มบุรุษต่างชาติเพียง 2 โต๊ะเท่านั้น หญิงสาวยิ้นเจื่อนๆ ให้ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาอย่างลุแก่โทษจากนั้นก็หันมาเอ็ดพี่สาวที่ไม่รู้จักโต
“น้ำหนาว เบาๆ หน่อยสิ เกรงใจผู้ชายโต๊ะนั้นหน่อย”