บทที่ 41

“ถ้าประตูมันหนักเกินไปง้างไม่ออกก็แจกสักคนละ 5 ใบ ประตูจะได้เบาขึ้นเปิดออกได้ง่ายหน่อย”

เจ้าชายแห่งทะเลทรายเอ่ยเสียงทุ้มลึกรู้ว่าเงินทองเป็นของหายากจักรู้คุณค่าในสิ่งเหล่านี้ แต่บางครั้งก็จำเป็นต้องใช้เงินเป็นใบเบิกทางเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เราต้องการ เจ้าชายหนุ่มตีสีหน้าเป็นกังวลขณะมองบร

บทที่ 42

“แค่ดูก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่คนดี”

เจ้าชายซารีฟร์เอ่ยต่อท้าย เจ้าของงานที่เดินทักทายแขกไปทั่วบริเวณรวมถึงเข้ามาทักทายเขาก่อนหน้านี้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงทำให้เขาสังเกตเห็นสายตาหลุกหลิกเจ้าเล่ห์ที่อีกฝ่ายปิดไว้ไม่มิด

“เจ้ารู้หรือเปล่าว่างานจะเลิกเมื่อไหร่”

“คงราวๆ ตี 4 หรือไม่ก็สว่างคาตา เห็นแข

บทที่ 43

“แองจิล่า! เดี๋ยวก่อนสิ”

นาราภัทรวิ่งตามไปทุบประตูห้องจับลูกบิดพยายามเปิดออกแต่เปิดเท่าไหร่ก็เปิดไม่ได้ ใบหน้างามถอดสีเผือดไร้สีเลือดรับรู้ได้ทันทีว่าแองจิล่าทิ้งเธอไปแล้ว

“ไม่ต้องเปิดให้เมื่อยหรอกน้ำหนาว ประตูติดล็อกจากภายนอก เปิดยังไงก็เปิดไม่ได้หรอก”

พอลหัวเราะร่วนยืนอยู่ใกล้ๆ กับทอมส