ตอน 40
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 40
“คนที่ยืนใกล้ๆ นังแองจิล่านั่นไงที่ชื่อน้ำหนาว”
พอลพยักพเยิดบุ้ยปากให้เพื่อนเศรษฐีได้มองไปยังหญิงสาวชาวไทยแสนสวยที่กำลังสาละวนอยู่กับการจัดเรียงแก้วแชมเปญให้เป็นรูปสามเหลี่ยมทรงสูงก่อนจะเทแชมเปญลงไปช้าๆ ให้น้ำอำพันสีอ่อนราคาแพงไหลรินจนเต็มทุกแก้ว
“ไม่เลวเลยพอล สาวเอเชียนี่น่ากินน่าฟัดไปทั้
ตอน 41
บทที่ 41
“ถ้าประตูมันหนักเกินไปง้างไม่ออกก็แจกสักคนละ 5 ใบ ประตูจะได้เบาขึ้นเปิดออกได้ง่ายหน่อย”
เจ้าชายแห่งทะเลทรายเอ่ยเสียงทุ้มลึกรู้ว่าเงินทองเป็นของหายากจักรู้คุณค่าในสิ่งเหล่านี้ แต่บางครั้งก็จำเป็นต้องใช้เงินเป็นใบเบิกทางเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เราต้องการ เจ้าชายหนุ่มตีสีหน้าเป็นกังวลขณะมองบร
ตอน 42
บทที่ 42
“แค่ดูก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่คนดี”
เจ้าชายซารีฟร์เอ่ยต่อท้าย เจ้าของงานที่เดินทักทายแขกไปทั่วบริเวณรวมถึงเข้ามาทักทายเขาก่อนหน้านี้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงทำให้เขาสังเกตเห็นสายตาหลุกหลิกเจ้าเล่ห์ที่อีกฝ่ายปิดไว้ไม่มิด
“เจ้ารู้หรือเปล่าว่างานจะเลิกเมื่อไหร่”
“คงราวๆ ตี 4 หรือไม่ก็สว่างคาตา เห็นแข