บทที่ 127

“เราทำแบบนี้นั้นจริงหรือราชิต ถ้าหากเรารู้สักนิดว่าน้ำหนาวกำลังตั้งท้องสาบานได้ว่าเราจะไม่ทำให้เธอเสียใจเลย”

เจ้าชายซารีฟร์พึมพำเสียงแผ่วเบาอย่างสำนึกผิดหากได้พบหน้านาราภัทรเมื่อไหร่เขาจะขอโทษเธอสักร้อยสักพันครั้งต่อให้ต้องคุกเข่าอ้อนวอนขอให้แก้วตาดวงใจยอมให้อภัยตนเองก็ยอม

นาราภัทรลอบถอน

บทที่ 128

เจ้าชายองค์รองแห่งแผ่นดินทะเลทรายหันกลับไปมองผู้คนทั้งที่เป็นราษฎรชาวอัลนูรีนเองและนักท่องเที่ยวหลายชาติหลายภาษาที่กำลังเดินขวักไขว่อยู่ทั่วบริเวณอาณาเขตท่าอากาศยานขนาดใหญ่คงจะไม่ทันการณ์เป็นแน่ถ้าหากต้องเดินตามหานาราภัทรท่ามกลางผู้คนที่มีมากมายขนาดนี้

“ไปตามผู้อำนวยการหอบังคับการบินมา”

“

บทที่ 129

“เจ้าชายซารีฟร์พูดต่อแล้วค่ะ”

นาราภัทรจุ๊ปากหันมาบอกพี่สาวกับเจ้าชายฮารีฟร์เมื่อบุรุษที่รักเริ่มพูดต่ออีกครั้งหลังจากโปรยยิ้มขอบคุณให้กับนักท่องเที่ยวที่ปรบมือให้กำลังใจ

เจ้าชายซารีฟร์ยิ้มขอบคุณราษฎรและนักท่องเที่ยวที่ต่างก็เอ่ยให้กำลังใจให้ตนเองง้อชายาสำเร็จและเมื่อเห็นทีวีจอยักษ์ที่ตั้ง