ตอน 124
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 124
“ดีใจทำไมอาดิลเราไม่ได้หายไปไหนแค่เดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ก็เท่านั้นเอง แล้วทำไมต้องทำสีหน้าตื่นตระหนกขนาดนั้นด้วย”
เจ้าชายซารีฟร์เดินเอามือล้วงกระเป๋าสาวเท้าเรื่อยๆ ตรงไปยังพระราชวังโดยไม่รีบเร่ง เขากำลังสร้างกำแพงแห่งความเฉยเมยเพื่อเป็นเกราะป้องกันมิให้หัวใจเจ็บช้ำไปมากกว่าเดิมขณะจะกลับไ
ตอน 125
บทที่ 125
นาราภัทรขยับกายแผ่วเบาเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างเชื่องช้าก่อนจะกะพริบตาปริบๆ คิดว่าตนเองอยู่ในความฝันอันแสนหวานฉ่ำแต่เมื่อได้เห็นศีรษะที่ปกคลุมด้วยเส้นผมอ่อนนุ่มที่กำลังกดจูบเคล้าเคลียมอบความวาบหวิวซาบซ่านปลุกอารมณ์รักให้เดือดพล่านทั่วทุกอณูจึงได้ร้องครางกระซิบเรียก
“เจ้าชาย...ปล่อยน้ำหนาวก่อน
ตอน 126
บทที่ 126
“พระองค์พะยะค่ะ พระองค์ต้องไปที่สนามบินเดี๋ยวนี้เลยพะยะค่ะ”
ราชิตเอ่ยบอกเสียงร้อนรนพร้อมกับทำใจกล้าดึงต้นแขนสีแทนของเจ้าเหนือหัวให้เดินออกจากไซด์งานตรงไปยังเฮลิคอปเตอร์ที่จอดอยู่ตรงลานด้านหน้า
“ราชิต! ปล่อยแขนเราเดี๋ยวนี้” เจ้าชายซารีฟร์สะบัดแขนกัดฟันกรอดขณะเอ่ยบอกองครักษ์เอกที่บังอาจมาออ