ตอน 120
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 120
หนุ่มสาวทั้งสองที่ถูกสวรรค์บัญชาส่งให้เกิดมาคู่กันทุกชาติทุกภพต่างก็แลกจุมพิตหวานฉ่ำพลัดกันรุกพลัดกันรับจนกระทั่งเพลิงเสน่หาโหมกระหน่ำซาซัดเกือบถึงปลายทางแห่งความหฤหรรษ์ เจ้าชายหนุ่มถอนกายจนเกือบสุดจากนั้นก็บดกระหน่ำรุนแรงเป็นครั้งสุดท้ายผลักดันให้ความหฤหรรษ์ระเบิดแตกซ่านจนเรือนกายกระตุกขม
ตอน 121
บทที่ 121
“พระองค์จะเข้าเมืองหลวงหรือพะยะค่ะ”
วิศวกรหนุ่มเดินตามเจ้าเหนือหัวเข้าไปในห้องนอนพร้อมกับตั้งคำถามไม่หยุดโดยหารู้ไม่ว่าตัวเองกำลังกวนตะกอนความโมโหโกรธาให้ขุ่นขึ้นมายิ่งกว่าเดิม
“ใช่ เราจะเข้าเมืองหลวงเดี๋ยวนี้”
วิศวกรเอกหันไปมองท้องฟ้าที่ดูปลอดโปร่งผ่านทางช่องหน้าต่าง เห็นว่าท้องฟ้าเปิดสด
ตอน 122
บทที่ 122
แม้หญิงสาวทั้งสองยังไม่ได้รับการสถาปนายศฐาบรรดาศักดิ์อย่างเป็นทางการแต่นะญารวมทั้งหญิงรับใช้คนอื่นๆ ต่างก็พร้อมใจรับใช้และให้การยกย่องหญิงงามทั้งสอง
“น้ำค้างต้องแต่งตัวเหมือนพี่น้ำเหนือหรือคะ”
นาราพรรณเบิกตาโตด้วยความตื่นเต้นดีใจเมื่อเห็นหญิงรับใช้อีกสองสามคนถือชุดประจำชาติแสนงามรออยู่