ตอน 110
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 110
“เอ่อ...”
ถ้อยคำที่เอ่ยถามรัวเร็วด้วยความห่วงใย สีหน้าแววตาที่เผยความกังวลต่อสิ่งที่เข้าใจผิดคิดว่าเจ้าชายองค์รองแห่งทะเลทรายล้มป่วยหนักทำเอาคาซัจอึกอักไม่กล้าเอ่ยบอกความจริง
“คาซัจ เจ้าชายไม่สบายมากเลยหรือ”
อาการอ้ำอึ้งใบหน้าไร้สีเลือดขององครักษ์คาซัจทำเอานาราภัทรยิ่งเข้าใจผิดไปกันใหญ่ค
ตอน 111
บทที่ 111
“คาซัจว่าอย่างไรบ้าง น้ำหนาวมาหาเราที่บ้านไหม” ถึงแม้น้ำเสียงที่เอ่ยถามจะราบเรียบแต่ก็แฝงไปด้วยความคาดหวังกับคำตอบที่จะได้ยิน
“เอ่อ...มาพะยะค่ะ คุณน้ำหนาวซื้ออาหารสดมาหลายรายการคงตั้งใจจะมาทำอาหารให้เจ้าชายทานตอนค่ำ”
“แล้วไงต่อ” ทั้งๆ ที่ดีใจกับสิ่งที่ได้ยินแต่ก็ยังคงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบ
ตอน 112
บทที่ 112
“พระองค์เปิดดูเอกสารฉบับนี้ด้วยพะยะค่ะ”
เจ้าชายซารีฟร์เหลือบสายตามองกระดาษสีขาวที่พับเรียบร้อยซึ่งวางอยู่บนที่พักแขนมือหนาเอื้อมไปหยิบกระดาษสีขาวแล้วขยำเป็นก้อนกลมก่อนจะทิ้งลงแทบเท้าโดยไม่ยอมเปิดอ่านให้เสียเวลาจากนั้นก็สั่งกำชับเสียงห้วนจัด
“อย่าได้เอาอะไรมาวางให้เกะกะสายตาเราอีก”
อาดิลม