ตอน 109
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 109
“ไม่ไหวค่ะให้ทำเป็นล่ำเป็นสันแบบนั้นคงทำไม่ได้ อยากมากก็แค่ทำให้คนในบ้านทานเท่านั้น เสียดายที่ไม่ได้ปลาสดๆ จากตลาดไม่งั้นจะอร่อยกว่านี้อีก”
“เดี๋ยวเราสั่งให้คาซัจไปหาซื้อปลาสดๆ มาจากตลาดเจ้าจะได้ทำข้าวต้มปลาให้เรากินอีก”
“ไม่เบื่อหรือคะ เอาเป็นข้าวต้มอย่างอื่นดีไหม” นาราภัทรเอ่ยถามยิ้มๆ
ตอน 110
บทที่ 110
“เอ่อ...”
ถ้อยคำที่เอ่ยถามรัวเร็วด้วยความห่วงใย สีหน้าแววตาที่เผยความกังวลต่อสิ่งที่เข้าใจผิดคิดว่าเจ้าชายองค์รองแห่งทะเลทรายล้มป่วยหนักทำเอาคาซัจอึกอักไม่กล้าเอ่ยบอกความจริง
“คาซัจ เจ้าชายไม่สบายมากเลยหรือ”
อาการอ้ำอึ้งใบหน้าไร้สีเลือดขององครักษ์คาซัจทำเอานาราภัทรยิ่งเข้าใจผิดไปกันใหญ่ค
ตอน 111
บทที่ 111
“คาซัจว่าอย่างไรบ้าง น้ำหนาวมาหาเราที่บ้านไหม” ถึงแม้น้ำเสียงที่เอ่ยถามจะราบเรียบแต่ก็แฝงไปด้วยความคาดหวังกับคำตอบที่จะได้ยิน
“เอ่อ...มาพะยะค่ะ คุณน้ำหนาวซื้ออาหารสดมาหลายรายการคงตั้งใจจะมาทำอาหารให้เจ้าชายทานตอนค่ำ”
“แล้วไงต่อ” ทั้งๆ ที่ดีใจกับสิ่งที่ได้ยินแต่ก็ยังคงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบ