ตอน 107
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 107
“รักเราน่ะน้ำหนาว ไม่เช่นนั้นเราคงคลั่งตายเพราะมนต์ตราร่างกายที่งดงามเร่าร้อนของเจ้า”
เจ้าชายนักรักกระซิบเว้าวอนชิดกับปลายถันรสชาติเลิศ มือใหญ่รูดกางเกงนอนทั้งของตนเองและหญิงสาวในอ้อมแขนทิ้งลงข้างเตียงจากนั้นก็จับร่างบางให้ขึ้นทาบทับอยู่ด้านบน
“เจ้าชายยังไม่หายดีเอ่อ...เอาไว้วันหลังนะคะ”
ตอน 108
บทที่ 108
“สายมากแล้วเดี๋ยวน้ำหนาวจะไปทำข้าวต้มให้ทาน เจ้าชายจะได้กินยาตามที่หมอสั่งไว้ด้วย”
หญิงสาวถอนกายออกอย่างช้าๆ ไม่รอให้เจ้าชายซารีฟร์ตอบรับหรือปฏิเสธและเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเห็นหยาดน้ำตาแห่งความอาดูรที่กำลังเอ่อคลอเบ้าจึงรีบสาวเท้ายาวๆ เกือบเป็นวิ่งเข้าไปในห้องน้ำใหญ่หรูหรา ประตูบานใหญ่ที่ถูกป
ตอน 109
บทที่ 109
“ไม่ไหวค่ะให้ทำเป็นล่ำเป็นสันแบบนั้นคงทำไม่ได้ อยากมากก็แค่ทำให้คนในบ้านทานเท่านั้น เสียดายที่ไม่ได้ปลาสดๆ จากตลาดไม่งั้นจะอร่อยกว่านี้อีก”
“เดี๋ยวเราสั่งให้คาซัจไปหาซื้อปลาสดๆ มาจากตลาดเจ้าจะได้ทำข้าวต้มปลาให้เรากินอีก”
“ไม่เบื่อหรือคะ เอาเป็นข้าวต้มอย่างอื่นดีไหม” นาราภัทรเอ่ยถามยิ้มๆ