บทที่ 102

นาราภัทรส่ายหน้าด้วยความหนักใจแกมระอาเจ้าชายผู้ดื้อด้านที่กำลังซบหน้าลงกับโต๊ะทำงานตัวใหญ่ด้วยท่าทีอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัดเจน

“เราสั่งแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องเข้ามายุ่ง”

ด้วยเข้าใจว่าผู้ที่กำลังเดินเข้ามาคือเหล่าองครักษ์ที่บังอาจขัดคำสั่งไม่มีหยุดหย่อน เจ้าชายองค์รองแห่งอัลนูรีนจึงตะโกนตวาดลั่

บทที่ 103

“ให้พระชายาทำคนเดียวก็พอแล้ว” เจ้าชายซารีฟร์เอ่ยบอกเสียงอ่อนแรงปัดมือใหญ่ของราชิตที่กำลังเอื้อมมาช่วยเช็ดตัวให้ออกห่าง

“ไม่เป็นไร น้ำหนาวทำคนเดียวก็ได้ค่ะ”

นาราภัทรรับผ้าขนหนูมาถือไว้แล้วขยับกายขึ้นไปนั่งใกล้ๆ กับใบหน้าคมเข้มที่ยังคงแดงก่ำด้วยพิษไข้ หญิงสาวคลี่ผ้าขนหนูให้เต็มฝ่ามือจากนั้น

บทที่ 104

“สมน้ำหน้า”

นาราภัทรหัวเราะคิกกับถ้อยคำสารภาพโอดครวญของคนเจ็บแทนที่จะเห็นใจกลับเอ่ยตอกกลับให้เจ้าชายหนุ่มตีหน้ามุ่ยถอนหายใจยาวอย่างเซ็งจัด

“อาดิลคะ เปลี่ยนน้ำให้น้ำหนาวหน่อยค่ะ ราชิตเดี๋ยวเช็ดตามขาให้เจ้าชายนะคะ” หญิงสาวเอ่ยบอกองครักษ์ทั้งสองที่ต่างก็กุลีกุจอทำตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว

“ทำไมต