บทที่737

ตอนที่เฉินเสียนออกมาจากห้องอาบน้ำในยามค่ำ ซูเจ๋อกำลังนอนเอนกายหนุนหมอนอ่านหนังสืออย่างสบายใจ เขาถามเบาๆ ว่า “วันนี้เหนื่อยไหม”

“กะ ก็นิดหน่อย”

ซูเจ๋อเงยหน้ามองเธอนิดหนึ่ง เขายิ้มน้อยๆ และกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ขึ้นมานอนเถิด”

เฉินเสียนเอนตัวลงนอนที่ด้านใน เธอรู้สึกสงบเป็นอย่างมากเมื่อฟังเสียงพล

บทที่738

ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนเธอก็ยังคงชอบกอดเขาแบบนี้ โอบแขนไว้รอบเอวของเขาและดื่มด่ำไปกับช่วงเวลาที่เงียบสงบ

ทว่าวันนี้มีบางอย่างแตกต่างออกไป เฉินเสียนเอื้อมมือไปที่ลายฉลุบนหน้าต่างด้านหลังซูเจ๋อ เปิดกล่องผ้าไหมออกและขยับมือข้างหนึ่งมาจับมือของซูเจ๋อไว้อย่างเงียบๆ จากนั้นจึงผละออกมาจากอ้อมกอดขอ

ตอนที่ 739 อันที่จริงเจ้าก็ชอบข้า ใช่ไหม?

เย่ซวิ่นคิดเพียงว่าจะพาฝูหลิงกลับไปด้วยได้อย่างไร ที่สำคัญเราต้องปูทางให้ฝูหลิงตั้งหลักในเย่เหลียงในอนาคต และป้องกันไม่ให้นางถูกรังแกในเย่หลียง

เย่ซวิ่นถาม “แล้วฝ่าบาทจะยอมตกลงไหมพ่ะย่ะค่ะ”

เฉินเสียนกล่าว “ทำไมข้าถึงจะไม่เห็นด้วยกับวิธีการที่ดีแบบนี้?”

เย่ซว