บทที่672

ซูเซี่ยนหรี่ตาและบอกว่า “เรากำลังพูดถึงท่านพ่อของข้าอยู่ ดูเหมือนคำถามของท่านจะอยู่นอกเหนือการสนทนาของเรานะ”

พวกเขากลับมาถึงพระราชวังตอนเที่ยงตรงพอดี เห็นได้ชัดว่าเฉินเสียนยังไม่กลับมา เธอกับซูเจ๋อยังอยู่ด้วยกันและคงจะไม่กลับมาเร็วๆ นี้

ดังนั้นเฮ่อโยวและเหลียนชิงโจวจึงต้องไปกินข้าวกลางวันเป

บทที่673

ทันใดนั้นเฉินเสียนก็รู้สึกขึ้นมาว่าเธอถูกเขาจูงจมูกมาตลอดทั้งวัน และเธอก็รู้สึกโง่เง่าพอแล้ว

เมื่อได้ยินซูเจ๋อพูดเช่นนั้น ความคับแค้นก็ไม่รู้ว่าปะทุขึ้นมาจากไหน เฉินเสียนกัดฟันกรอดและกล่าวว่า “ท่านชอบให้คนมายุ่มย่ามกับท่านเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าท่านรักใคร่กลมเกลียวกับพระชายาคู่ชู้ตุนาหงันของท่านด

บทที่674

เฉินเสียนกล่าวว่า “ท่านได้เก็บไว้แล้วหนึ่งคน ตอนนี้ท่านต้องการเก็บไว้อีกคน? ในวันนี้ถ้าจักรพรรดิเป่ยเซี่ยกักตัวองค์ชายแห่งต้าฉู่ของข้า ก็ไม่น่าแปลกใจเลยที่ข้าจะไม่ไว้หน้าเป่ยเซี่ยแล้วจริงๆ แม้ว่าจะแผ่ขยายอาณาเขตเป่ยเซี่ยของท่าน ก็ต้องส่งตัวรัชทายาทกลับคืนมา รัชทายาทของอาณาจักรนั้นเกี่ยวข้อง