บทที่661

เวลานี้เป่ยเซี่ยจะรีบเร่งประดิษฐ์ต่อเรือก็ไม่ทันแล้ว ยิ่งกว่านั้นเป่ยเซี่ยมีเนินเขาทุ่งหญ้ามากมาย มิสู้ต้าฉู่ที่โครงข่ายแม่น้ำมีอยู่ทั่วทุกหัวระแหง เพราะฉะนั้นฝีมือการสร้างเรือก็ไม่ชำนาญ องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยทำได้เพียงรีบจัดวางกำลังป้องกันเสริมความแข็งแกร่งบริเวณชายฝั่งทะเล

องค์หญิงจาวหยาง

บทที่662

พอได้ยินว่าราชนิเวศน์ทางด้านนั้นบรรยากาศผ่อนคลาย สามารถเที่ยวพักผ่อนได้ องค์หญิงจาวหยางก็ให้ซูเจ๋อพาเธอไปด้วย และผู้ที่ร่วมเดินทางไปด้วยยังมีนางกำนัลจำนวนหนึ่ง

องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อน พระองค์ต้องการปรึกษาหารือกับขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของราชสำนักว่าจะทำอย่างไรถึงจะสามารถป้องกั

บทที่663

สถานการณ์กดดันตึงเครียดขึ้นมา องค์จักรพรรดิพาคนมาที่บริเวณชายหาดอย่างรีบเร่ง เพื่อตรวจสอบดูสถานการณ์

ซูเจ๋อมองแสงไฟสลัวขมุกขมัวที่อยู่บนท้องทะเลไกลๆ โครงร่างของเรือลำหนึ่งที่อยู่ในสีของท้องฟ้ายามค่ำคืนทำให้มองเห็นบ้างไม่เห็นบ้าง เขาบีบดวงตาแคบลง ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วตนเองกำลังเฝ้าปรารถนาอะไร