บทที่654

จักรพรรดิเป่ยเซี่ยทอดพระเนตรหมอผีนิดหนึ่ง จากนั้นจึงสะบัดฉลองพระองค์และตรัสว่า “ข้าจะไปเตรียมตัวเข้าเฝ้ายามเช้า รอจนจบการเข้าเฝ้าแล้วค่อยไล่นางออกไปก็ยังไม่สาย”

จักรพรรดิเป่ยเซี่ยเดินออกไปที่ประตูและรับสั่งว่า “อีกเดี๋ยวให้คนนำน้ำขิงเข้ามาสองถ้วย”

หากเป็นเพราะความเจ็บป่วยของซูเจ๋อที่จะท

บทที่655

เมื่อแผ่นหลังของเฉินเสียนหายลับไปจากห้องโถง ซูเจ๋อจึงยกมือขึ้นสัมผัสหยาดน้ำตาอุ่นๆ ของเธอที่ยังหลงเหลืออยู่บนใบหน้า

เธออยากจะไป เขาห้ามเธอไว้ได้ด้วยหรือ? จักรพรรดินีแห่งต้าฉู่ ถึงอย่างไรก็ต้องกลับไปยังต้าฉู่ และด้วยสภาพร่างกายของเขาตอนนี้ เขาไม่มีทางร่วมทางไปกับเธอได้

ช่างเถิด เรื่องนี้

บทที่656

เฉินเสียนหัวเราะอย่างชอบใจ ลูบหัวของซูเซี่ยนอีกครั้งและกล่าวว่า "ล้อเล่นน่ะ อยากจะเปลี่ยนชื่อก็เปลี่ยนเถอะ แต่ชื่อนี้ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ พรุ่งนี้เช้าแม่จะไปปรึกษากับเหล่าขุนนาง"

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินเสียนถามอย่างตรงไปตรงมา "อ้ายชิ่งทุกท่านคิดอย่างไรกับชื่อที่ว่าเฉินเยี่ยน?"

เหล่าขุนนา