บทที่642

เฉินเสียนไม่ได้พูดถึงสาเหตุที่เธอมา และจักรพรรดิเป่ยเซี่ยก็ไม่กล้าจะซักถามมากนัก เขาต้องการดูว่า เธอเป็นถึงองค์จักรพรรดิของอาณาจักรต้าฉู่ สามารถอยู่ในเมืองหลวงของเป่ยเซี่ยไปได้นานแค่ไหน

ในตอนแรกมีท่านอ๋องมู่เป็นเจ้าภาพ นำเฉินเสียนเตร็ดเตร่ไปรอบ ๆ ตัวเมือง

ต่อมา ท่านอ๋องมู่เห็นว่าจักรพรร

บทที่643

หลานเอ๋อร์ยิ้มและกล่าวว่า "เรื่องนี้ฝ่าบาทไม่ต้องเป็นกังวลหรอกเพคะ อาหารของท่านอ๋องถูดจัดเตรียมเป็นพิเศษโดยพ่อครัวจากในวังหลวง รสชาติอ่อนและถูกคัดสรรอย่างดี สามารถช่วยเรื่องการฟื้นร่างกายของท่านอ๋องได้เพคะ"

เฉินเสียนยืนอยู่ที่ในลานครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "เขาไม่ชอบรบกวนคนอื่น และไม่ค่อยระมั

บทที่644

ซูเจ๋อวางม้วนหนังสือในมือบนโต๊ะเล็ก ๆ ตรงหน้าเขา เอื้อมมือออกไปรับชามยา ดูเหมือนเฉินเสียนไม่อยากจะยื่นถ้วยยาให้แก่เขาเลย เธอนั่งลงข้าง ๆ เขาแล้วหยิบช้อนยาป้อนให้เขา

เฉินเสียนอยู่ใกล้เขามาก ซูเจ๋อหลับตาลงทำให้มองเห็นการแสดงออกที่จดจ่อของเธอ เมื่อยามาถึงปาก เขาพูดอย่างอ่อนโยน "ข้ากลัวขม"