บทที่635

เฉินเสียนกล่าว “ข้าทำสัญลักษณ์สีแดงนั่นไว้คือเมืองใหญ่ที่ร่ำรวยที่สุดของเย่เหลียงทั้งหมด ข้าอยากให้เจ้าเข้าไปในอาณาเขตของพวกเขา โดยเริ่มจากการค้าขายในสิ่งที่ประชาชนต้องการมากที่สุดก่อนอาทิเช่น อาหารแห้งและน้ำมัน เพื่อให้เจ้าตั้งหลักให้มั่งคง จากนั้นที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของเจ้าในการแสดงความส

บทที่636

ซูเซี่ยนนิ่งไปทั้งตัว เขาถาม “ใช่จดหมายของท่านปู่หรือไม่?” ที่เกี่ยวกับเป่ยเซี่ย สิ่งเดียวที่เขาประทับใจคือท่านปู่ที่เล่าเรื่องนิทานให้เขาฟังท่านนั้น

“ใช่” เฉินเสียนพยักหน้า “เขาเอง”

“แล้วท่านจะไปเป่ยเซี่ยไหม”

“อืม”

ซูเซี่ยนจับใบหน้าเฉินเสียนเงยขึ้น และเช็ดน้ำตาจากหางตาของนาง ในความรู้สึกเป

บทที่637

เฉินเสียนกล่าวว่า “ยังจะรออะไรอยู่ งั้นตอนนี้พวกเราไปกันเถอะ”

อ๋องมู่คว้าตัวนางและกล่าวว่า “อย่าเพิ่งกระวนกระวายใจเลย ข้าเห็นว่าท่านเหนื่อยเช่นนี้ ถ้าท่านไม่มีแรงพอจะออกเดินทางไปได้อย่างไร เมืองหลวงเป่ยเซี่ยของข้าไม่ใช่ต้าฉู่ของท่าน และมีจักรพรรดิของข้าที่นั่น ถ้าท่านไปเช่นนี้ ท่านจะจัดการไ