ตอนที่ 60 นี่จะต้องมีจิตใจอำมหิตเท่าไหร่กัน!

“หลิ่วเหมยอู่จะให้มันกลับมาหรือ?”

อวี้เยี่ยนจุกอยู่ในลำคอ เอ่ยอีก“ก็ต่อไม่ให้กลับมา บ่าวก็ไม่เห็นมันเล่นที่สวนดอกไม้นะเพคะ……บ่าวเพียงแค่อยากจะรู้ว่ามันเป็นอย่างไรบ้างเพคะ ช่วงนี้ไม่พบเห็น คิดถึงมันเสียจริงๆเลยเพคะ”

ระหว่างที่พูด ดวงตาของอวี้เยี่ยนก็แด

ตอนที่ 61 หากในตอนแรกนั้น

แม่บ้านจ้าวดวงตาเปียกชื้น กล่าวขึ้น “อวี้เยี่ยน เจ้าอย่าพูดเลย เรื่องนี้ห้ามให้ถึงหูองค์หญิงอีก สถานการณ์ขององค์หญิงเพิ่งทรงตัว รับอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ไม่ไหว”

อวี้เยี่ยนหายใจเข้าลึกๆ กล่าวทั้งน้ำตา “ข้ารู้แล้วเจ้าค่ะ ข้ารู้แล้ว ข้าแค่กล่าวไม่กี่คำ ณ ที่แห่งนี้เท่านั้น ต่อหน้า

ตอนที่ 62 ในอดีตเพราะนางโง่เขลา

ฉินหรูเหลียงไม่สนใจความเป็นตายร้ายดีของบุตรในครรภ์เฉินเสียนแม้แต่นิด วันนั้นรู้ข่าวนี้เมื่อเขาอยู่กับหลิ่วเหมยอู่ ก็ไม่ได้แสดงทัศนคติที่เอาใจใส่เลย

เขาแค่สนว่าในใจหลิ่วเหมยอู่คิดอย่างไร หญิงคนอื่นไม่สำคัญ

แต่ช่วงนี้ฉินหรูเหลียงนึกถึงอยู่บ่อยๆ ในสวนสระวสันตฤดูที่แส