บทที่597

ความระบมพึ่งจะทุเลาลงแท้ๆ จะเริ่มใหม่อีกแล้วหรือ ความปวดระบมร้าวเข้ากระดูก เฉินเสียนหายใจไม่สม่ำเสมอ จ้องมองซูเจ๋ออย่างแผ่วเบา ซูเจ๋อสอดลึกเข้าไปจนมิด เธอสูดลมหายใจเข้าลึก กัดกรามแน่น พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ท่าน……หมกมุ่นเกินไปแล้ว……”

“ท่านกับข้าไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันหรอกหรือ อาจจะไม่เหมือ

บทที่598

“เป็นไปไม่ได้” เฉินเสียนขบกรามแน่น พร้อมกับพูดขึ้นช้าๆ อย่างชัดถ้อยชัดคำ : “เท่ากับว่าพวกท่านต้องการให้ข้าทำลายความไว้วางใจของตัวข้าต่อเหล่าบรรดาคณะขุนนางและราชอาณาจักรต้าฉู่อย่างนั้นหรือ อ้ายชิงทั้งหลาย กษัตริย์ตรัสคำไหนคำนั้น ยิ่งไปกว่านั้นนี่ถือเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญต่ออาณาจักรทั้งสองอย่

บทที่599

เย่ซวิ่นหัวเราะออกมา เขาใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง : “งั้นพรุ่งนี้ข้าขอเรียนเชิญฝ่าบาทไปที่ประตูเมืองกับข้า ส่งเหล่าบรรดาราชทูตของอาณาจักรเย่เหลียงกลับไปเสียหน่อย”

“เจ้าไม่กลับหรือ?”

“กลับไปทั้งอย่างนี้ ไม่ขายหน้าแย่หรอกหรือ?” เย่ซวิ่นพูดขึ้น : “ท่านโปรดรู้ด้วยว่าข้ามาที่อาณาจักรต้าฉู่ด้วยความ