บทที่580

พอถึงหน้าประตูวัง ฉินหรูเหลียงสั่งให้ลูกน้องจูงม้าของเขามา เขาอุ้มเฉินเสียนขึ้นม้าเสร็จก็รีบควบม้ามุ่งหน้าไปยังอุทยานหลวงตงเฉิง

ทว่าเขาก็ถามเฉินเสียนให้มั่นใจอีกครั้ง "ท่านจะไปหาซูเจ๋อใช่หรือไม่?"

เฉินเสียนพูดอู้อี้เสียงเบา "อืม " หนึ่งคำ

ทำใจมาเนิ่นนาน ฉินหรูเหลียงยังคงรู้สึกหัวใจถูก

บทที่581

เฉินเสียนเงยหน้าขึ้นและมองดูท้องฟ้ายามค่ำคืน โดยเงาของเขายังคงอยู่ที่หางตาของเธอ และกล่าวว่า "ท่านเข้าไปข้างในก่อน ถ้าโดนลมพัดแล้วไม่สบายจะทำอย่างไร?"

"วันนี้ไม่มีลม ไม่ต้องกลัว" ซูเจ๋อกล่าว "ท่านเข้าไปกับข้าสิ"

เฉินเสียนหัวเราะเสียงแหบและกล่าวว่า "ไม่ได้ ข้าเพิ่งขี่ม้ามาถึง และร้อนมาก

บทที่582

เฉินเสียนเงยหน้าขึ้นและมองดูท้องฟ้ายามค่ำคืน โดยเงาของเขายังคงอยู่ที่หางตาของเธอ และกล่าวว่า "ท่านเข้าไปข้างในก่อน ถ้าโดนลมพัดแล้วไม่สบายจะทำอย่างไร?"

"วันนี้ไม่มีลม ไม่ต้องกลัว" ซูเจ๋อกล่าว "ท่านเข้าไปกับข้าสิ"

เฉินเสียนหัวเราะเสียงแหบและกล่าวว่า "ไม่ได้ ข้าเพิ่งขี่ม้ามาถึง และร้อนมาก