บทที่532

ทหารใหม่ซึ่งถูกเกณฑ์มาอยู่ที่แนวรบไม่มีประโยชน์อะไรเลย อย่างมากสุดก็แค่ช่วยหนุนทัพได้แค่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง องค์จักรพรรดิไม่มีเวลาใส่พระทัยพวกหมานอี๋ทางซีอวี่และเป่ยเซี่ยที่เป่ยเจียง ในคืนเดียวกันนั้น ทรงออกพระราชโองการเร่งด่วนเรียกให้กองกำลังทหารจากซีอวี่และเป่ยเจียงเคลื่อนกำลังพลกลับมาป้องก

บทที่533

เฉินเสียนกล่าวว่า “ไม่ใช่ว่ากังวลที่หาผู้ที่เหมาะสมไม่ได้หรอกรึ ไม่เช่นนั้นจะเสียแรงระดมความคิดกันทำไม”

ซูเจ๋อหลุบตามองต่ำ เขายิ้มและพูดว่า “อีกตั้งสองวันกว่าจะเคลื่อนพล ท่านกังวลอะไรรึ”

เฉินเสียนกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่ควรชักช้า แผนการไม่ควรผิดพลาด เหตุใดจึงต้องรออีกสองวันจึงค่อยออกศึก ไ

บทที่534

เฉินเสียนกล่าวว่า “พวกท่านต่างพยายามแสวงหาสิ่งที่ดีให้ข้า ปกป้องข้า แล้วจะให้ข้ารับผิดชอบเพียงน้อยนิดได้อย่างไร ซูเจ๋อ ท่านไม่คิดอย่างนั้นหรือ นี่คือเหตุผลที่ข้ายืนกรานที่จะไป”

ในที่สุดซูเจ๋อก็กระซิบว่า “ถึงอย่างไรก็คงรั้งท่านไว้ไม่ได้ ข้าสัญญา รออีกสองวันเมื่อถึงเวลาต้องเคลื่อนทัพ ถ้ายัง