บทที่525

พระจันทร์ค่ำคืนนี้สว่างยิ่ง เมื่อออกจากประตูพลันเห็นแสงสาดส่องทุกทิศทางของลานบ้าน ซึ่งเผยโครงสร้างของตัวบ้านและเงาต้นไม้อย่างคลุมเครือ

ซูเจ๋อหยุดเดินแล้วยืนอยู่ที่ระเบียงทางเดิน เขาบิดตัวไปด้านข้าง ก่อนจะมองไปที่ระเบียงทางเดินอีกทาง

ซึ่งระเบียงทิศทางนี้มีแม่ทัพโฮ้วที่ยังไม่ได้จากไป ยืนม

บทที่526

แค่เพียงว่าชิงเหลียนโจวก็ได้เรียนรู้ว่า อย่าได้ตกหลุมรักใครง่าย ๆ แค่ได้เห็นซูเจ๋อและเฉินเสียน เขาก็รู้สึกเหนื่อยากลำบาก

วันต่อมา อาการเมาค้างของเฉินเสียนทำให้ปวดหัวหนักมาก และเธอก็นั่งบนทางเดินด้วยอาการมึนงงและทำสมาธิอยู่ครู่หนึ่ง ซูเจ๋อนำน้ำชามาให้เธอ เมื่อเห็นเธอนั่งเหม่ออยู่ เขาหรี่ตา

บทที่527

เฉินเสียนนึกขึ้นได้ เธอเลิกคิ้วและกล่าวว่า "ที่แท้ท่านก็ต้องการให้ข้าฆ่าคนที่ร่วมสู้รบด้วยกันมา" เธอเคาะหน้าผากตัวเองอีกครั้ง "อ้า เหมือนข้าจะจำได้แล้ว เมื่อคืนแม่ทัพพูดเกี่ยวกับเรื่องที่ซูเจ๋อแอบเข้าไปให้ค่ายทหารเพื่อลอบสังหารกษัตริย์ไหวหนาน"

แม่ทัพโฮ้วกล่าว "ข้าเพียงแค่อยากให้องค์หญิงเข