ตอนที่ 47 ข้าไม่ใช่แม่ท่าน

เฉินเสียนยื่นมือออกไป ลูกแมวตัวน้อยก็ตื่นกลัวมาก เธอลูบหัวแมวนายอย่างอ่อนโยน เฉินเสียนยิ้มและกล่าวว่า "ไปหยิบอาหารมา"

อวี้เยี่ยนเข้าไปในเรือนครัวพร้อมหยิบหมั่นโถวมาและเอ่ยว่า "ตอนนี้เหลือเพียงเท่านี้เพคะ ไม่ทราบว่าจะกินได้หรือไม่"

เฉินเสียนหยิบหมั่นโถวมาป้อนแมว เดาว่าม

ตอนที่ 48 กลัวว่าโลกจะไม่โกลาหล

ใบหน้าของอวี้เยี่ยนตื่นตะลึงและโคลงศีรษะอย่างไร้เดียงสา "ท่านแม่ทัพใส่ความบ่าวแล้วเจ้าคะ แม้ว่าบ่าวจะมีความกล้าหาญสักร้อยเท่า แต่ก็คงไม่กล้าตีท่านแม่ทัพ!"

“แต่นอกจากเจ้า ยังมีใครทำเช่นนั้นได้อีก!”

เฉินเสียนกล่าว "แม่ทัพพูดเรื่องที่ถูกคนตีจนล้มลงสลบเมื่อคืนนี้หรือ?

ตอนที่ 49 ตะเกียงที่มีน้ำมันทั้งสอง

แน่นอนว่าเซียงซั่นจำเสียงของฉินหรูเหลียงได้และเธอไม่กล้าละเลยเสียงของฉินหรูเหลียงจึงรีบไปเปิดประตูในทันที เมื่อเห็นว่าฉินหรูเหลียงยืนอยู่ที่ประตูด้วยท่าทางที่ยากจะคาดเดา

ฉินหรูเหลียงขมวดคิ้วและก้าวขายาว เดินเข้ามาในห้องของเธอ

เขาไม่อ้อมค้อม และถามอย่างตรงไปตรง