ตอนที่ 440 ยืมเตียงของท่านหน่อย

เฉินเสียนรู้ดีว่าเขานั้นเหนื่อยล้ามากแล้ว เธอจึงไม่ชักช้า รีบจัดการบาดแผลของเขาให้เสร็จ เปลี่ยนชุดที่ชุ่มไปด้วยเลือดออก สวมชุดใหม่ที่สะอาด แล้วจึงค่อยๆ ประคองตัวเขาไปที่เตียง

ขณะที่ซูเจ๋อเอนตัวนอนลง เฉินเสียนเองก็ถูกรั้งให้โน้มตัวลงบนร่างกายเขาด้วย

เฉินเสียนจึงใช้

ตอนที่ 441 อยู่เป็นเพื่อนข้าแบบนี้ อย่าไปไหน

องครักษ์วังหลวงยืนอยู่ในจวน แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณภายในจวนนั้นเงียบสงบ บนพื้นก็ไม่มีรอยเท้าของคน ทุกอย่างดูปกติดีหมด

แต่หัวหน้าองครักษ์วังหลวงนั้นก้าวเท้ายาวไปด้านหน้า ผลักไปที่พ่อบ้านแล้วพูดว่า “หลีกไป ถ้าไม่มีอะไรผิดปกติ ข้าแม่ทัพก็แค่เดินค้นหา

ตอนที่ 442 ต่อไปนี้ท่านก็เป็นคนของข้าแล้ว

หลังจากนั้นซูเจ๋อก็ขยับบร่างกายเข้าไปชิดใกล้มากขึ้น มือที่ไม่ได้บาดเจ็บก็กอดเธอเอาไว้ในอ้อมอกของตัวเองอย่างแน่น

แม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เหมือนกับการที่ตอนคบหากัน ตอนนี้พวกเขาต่างคนก็สวมเสื้อผ้าบางๆ ไม่นานพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากระหว่างร่างกายของกันและ