ตอนที่ 339 ข้าระมัดระวังตัวมากแล้ว

ประชาชนเกลียดผู้คุ้มกันเมืองจนเข้ากระดูก อีกอย่างการไว้ทุกข์ให้ผู้พิทักษ์เมืองอยู่ที่เรือนใช้เวลานานกว่าสิบวัน และได้ปิดถนนไม่สามารถนำศพไปฝังได้

ต่อมา เจิ้งเหรินโฮ่วสั่งให้คนห่อศพด้วยเสื่อฟาง แล้วนำศพออกไปนอกเมืองและฝังไว้ด้วยลายเส้น จนถึงตอนนี้เรื่องนี้ถึงได้สิ้

ตอนที่ 340 ฤดูหนาวปีนี้มาเร็วเป็นพิเศษ

"เจ้าเป็นเช่นนี้แม้แต่ข้าก็ยังโกหกไม่ได้ หลังจากรอกลับไปที่เมืองหลวง เจ้าจะโกหกทุกคนได้เช่นไร" ฉินหรูเหลียงหยุด และถามต่อว่า "เฉินเสียน เจ้าอยากกลับเมืองหลวงจริงๆ รึ?"

"อยากกลับสิ เจ้าน่องน้อยยังอยู่ในเมืองหลวง ข้าปล่อยเขาไว้คนเดียวไม่ได้"

การออกมาครั้งนี้ใ

ตอนที่ 341 วัยเด็กหนุ่มของเขา

ไม่รู้ว่าที่นี่คือเทือกเขาอะไร มีบ้านไม้หลังเล็กปลูกอยู่ตีนเขา ค่อนข้างลึกลับ ดูจากสภาพแล้วคงจะมีอายุหลายสิบปี

ซูเจ๋อมีความคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี เขาผูกม้าไว้กับต้นไม้ในป่าหลังบ้าน จากนั้นก็เปิดบานประตูที่ค่อนข้างเก่าแก่ แล้วจึงเดินเข้าไปข้างใน

เขาพูดขึ้นว่า :