ตอนที่ 317 ข้าก็ไม่เคยเพ้อฝันว่าตัวเองจะต้องเป็นคนดี

เฉินเสียนขบกรามแน่น สายตาจับจ้องอยู่ที่ซูเจ๋อ แล้วกล่าวต่อไปว่า "ไม่รู้ว่าหลายวันที่ผ่านมา ท่านรู้สึกอย่างไรกับที่ต้องเห็นผู้คนทยอยตายตามกันไปมากมาย

ท่านสามารถช่วยพวกเขาได้แท้ๆ แต่ท่านกลับมองพวกเขาไปตายอย่างไม่สะทกสะท้าน ซูเจ๋อ ในใจท่านไม่รู้สึก

ตอนที่ 318 ซูเจ๋อ ข้าอยากนอนกับท่าน

ดวงตาเฉินเสียนแดงก่ำ เอ่ยเสียงแหบพร่า "ท่านจะให้ข้าลืมท่าน?"

"ท่านกับข้าหากเป็นเพียงราชากับขุนนาง ท่านก็ไม่ต้องปวดใจขนาดนี้"ซูเจ๋อเอ่ยเสียงอ่อนเบาไปพลาง ช่วยเธอเช็ดน้ำตาไปพลาง

ตอนเขาลดมือลงกลับถูกเฉินเสียนจับไว้กะทันหัน

เฉินเสียนจับมือซูเจ๋อไว้แน่น เอ่ยเสียง

ตอนที่ 319 ทำอะไรที่เกินขอบเขต

ไม่มีใครอยากปล่อย ประหนึ่งตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะรักใคร่อย่างสุดซึ้งแบบแยกจากกันไม่ได้

เฉินเสียนร้องคราง นิ้วมือเสมือนคบเพลิงกำลังลูบไล้ตามแนวกระดูกสันหลังของซูเจ๋อ หากสัมผัสถึงที่ใด ที่นั่นมีอันต้องร้อนรุ่มทันที

ยามนี้เธอคล้ายจะได้ยินเสียงหอบเบาๆของซูเจ๋ออยู่ในลำคอที